Ακήρυχτος ο πόλεμος, ψυχρός
καύσωνας η ειρήνη στο Αιγαίο
καθήκον και χρέος η αποστολή
η πρόσκληση-διαταγή και «ἐν τῷ ἃμα»
(προκλητικός, ως είναι ο εχθρός)
με αίσθημα, τα «Γεράκια» μας, πηγαίο
χωρίς συστολή κι αναστολή
κάνουν με ευχαρίστηση το «θαύμα».
Στο πόστο τους άγρυπνοι φρουροί
σκίζουνε τον αέρα, τα «φτερά» μας
σαν ακροβάτες στο σκοινί
με λίγους ʺφίλους-θεατέςʺ κοντά τους
ως φαίνεται, κανείς μην απορεί
κ’ οι ʺσύμμαχοιʺ δεν είν’ «με τα νερά μας»
αφού όλοι στην παγκόσμια σκηνή
ʺπαίζουνʺ για τα συμφέροντά τους.
Δίχως ενδοιασμούς, μοναδικοί
παντός καιρού και πανταχού παρόντες
πετούν με την ψυχή στους ουρανούς
με την καρδιά στο πέλαγος «δελφίνια»
η προσφορά κοινωνική και εθνική
σαν «ἀπὸ μηχανῆς θεός» ελθόντες
κάνουν πράγματα που δεν χωράει νους
τους έχει κάνει η ʺτρέλαʺ τους «σαΐνια».
Απολιθωμένες τριήρεις τα νησιά
οι βραχονησίδες σημαδούρες
μαρμαρωμένος ο «Βασιλιάς» με υπομονή
πυξίδα η πίστη και η ελπίδα
στα όνειρα η «Πόλη» και η «Εκκλησιά»
σκέψεις που στροβιλίζονται σαν σβούρες
τα «Γεράκια του Αιγαίου» σε αναμονή
«πετούν τη σκούφια τους» για την πατρίδα.
Β. Γ. Βλαχάκος
