Στην είσοδο των Αγριάνων, λίγο δεξιά από τα χαρακτηριστικά «λιοντάρια», τοποθετήθηκε τον Αύγουστο του 2008 ένα ξεχωριστό έργο τέχνης. Ήταν το «δέντρο της ζωής», ένα μωβ σιδερένιο δέντρο που έφερε πάνω του τις τέσσερις εποχές του χρόνου. Ανθούς, ώριμους καρπούς, κλαδιά γυμνά και πουλιά που ακουμπούσαν πάνω του σαν να κελαηδούν. Ένα έργο που γεφύρωνε τον κύκλο της φύσης, αλλά και τον κύκλο της ίδιας της ανθρώπινης αντοχής.
Το δέντρο τοποθετήθηκε εκεί ως απάντηση στη μεγάλη πληγή του 2007, όταν η καταστροφική πυρκαγιά του Πάρνωνα έφτασε μέχρι τους Αγριάνους, απειλώντας το χωριό και καίγοντας σπίτια. Ήταν μια υπενθύμιση του τραύματος, αλλά και μια συμβολική δήλωση ότι ο τόπος μπορεί να σταθεί ξανά όρθιος.
Δεν το αγάπησαν όλοι. Για κάποιους ήταν παράξενο, ίσως και ξένο στον τόπο. Παρ’ όλα αυτά, για χρόνια στεκόταν εκεί σιωπηλό, κρατώντας μέσα του τη μνήμη μιας δύσκολης εποχής που σημάδεψε το χωριό.
Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά, Νοέμβριος του 2025 σήμερα, η φύση έχει κάνει τη δουλειά της και τα σημάδια της φωτιάς έχουν σχεδόν σβήσει.
Όμως το ίδιο το «δέντρο της ζωής» δεν βρίσκεται πια εκεί. Έχει χαθεί όπως χάθηκαν και τα σημάδια της φωτιάς εκείνης.
2008
2025 (Το «δέντρο της ζωής» δεν βρίσκεται πια εκεί)
