Στην από 4/1/2013 απάντηση του ΥΠΕΘΑ στο βουλευτή Λακωνίας Θανάση Δαβάκη, υπάρχει μία ουσιαστική διευκρίνιση αλλά ουσιαστικά κανένα νέο στοιχείο. Πολύ περισσότερα γνωρίζαμε από προηγούμενη απάντηση του ίδιου Υπουργού σε ερώτηση της 19/10/2012 του Λεωνίδα Γρηγοράκου.
Η παλαιότερη απάντηση του ΥΠΕΘΑ στον κ. Γρηγοράκο, υπήρξε η θρυαλλίδα ζυμώσεων που κατέληξαν στην πρόταση της βουλευτού κας Φ. Πατριανάκου προς το Δήμο Σπάρτης για την αξιοποίηση του παλαιού αεροδρομίου. Από το Δήμαρχο Σπάρτης αρχικά έγινε απόπειρα να συζητηθεί η πρόταση σε «μυστική» συνάντηση, η οποία έληξε άδοξα. Εν συνεχεία, όρισε ανοικτή συνεδρίαση για τις 30/11/2012, στα συμπεράσματα της οποίας δεν γνωρίζουμε να δόθηκε μέχρι στιγμής συνέχεια.
Η μοναδική ουσιαστική διευκρίνιση στη δεύτερη απάντηση του ΥΠΕΘΑ, αφορά το ακριβές ιδιοκτησιακό καθεστώς του παλαιού αεροδρομίου: Ανήκει κατά χρήση στην Πολεμική Αεροπορία και κατά κυριότητα στο Υπουργείο Οικονομικών. Αυτό που γίνεται αντιληπτό μέσα από ένα μάλλον μπερδεμένο λεκτικό, είναι ότι το αεροδρόμιο προσφέρθηκε για αξιοποίηση, πλην όμως δεν προέκυψε ουσιαστικό ενδιαφέρον.
Καταλαβαίνουμε επίσης πως αυτονόητα:
• αν δεν προκύψει ενδιαφέρον (από το Δήμο Σπάρτης, από άλλο φορέα ή ιδιώτη), η Π.Α. θα πρέπει να επιστρέψει το αεροδρόμιο στον ιδιοκτήτη του (Υπουργείο Οικονομικών) σε εύλογο χρονικό διάστημα.
• αν προκύψει ενδιαφέρον, η Π.Α. ξεκαθαρίζει ότι το αεροδρόμιο δεν παραχωρείται δωρεάν.
Τα παραπάνω –ιδιαίτερα το ότι το αεροδρόμιο δεν παραχωρείται δωρεάν ή εν λευκώ- τα έχουμε ξαναγράψει, σχολιάζοντας την 1η απάντηση του ΥΠΕΘΑ, με αποτέλεσμα να δεχθούμε αιχμηρά σχόλια. Ελπίζουμε τουλάχιστον με τη δεύτερη απάντηση του ΥΠΕΘΑ να φαινόμαστε λιγότερο «ελέφαντες».
Κλείνοντας, θα θέλαμε να κάνουμε μερικές ουσιαστικές επισημάνσεις. Ορισμένες όχι για πρώτη φορά:
• Τεκμαίρεται ότι η απάντηση του Υπουργού δεν αφήνει περιθώριο για «μπίζνες» στο αεροδρόμιο με το κράτος να πληρώνει τα έξοδα / συντήρηση και τον «επενδυτή» να εισπράττει τα κέρδη. Αυτό μάλλον δεν είναι νέο, ενώ αιωρείται μια ελαφρά «αχλύς» και πολύ περισσότερες φήμες, σε σχέση με κατά καιρούς ενδιαφέρον για χρήση του αεροδρομίου από διάφορους, σωματεία ή ιδιώτες για κερδοσκοπική δραστηριότητα.
• Το μοναδικό γεγονός όμως είναι ότι το αεροδρόμιο από το 1987 ως το 2009 ακολούθησε πορεία απαξίωσης (παρά τα έργα της περιόδου 1990) ενώ το 2009 έκλεισε οριστικά.
• Νομικοί κύκλοι που θέσαμε υπ΄ όψη τις δύο απαντήσεις του ΥΠΕΘΑ, μας πληροφόρησαν ότι σε περίπτωση που το αεροδρόμιο (μετά την απένταξή του από τον επιχειρησιακό σχεδιασμό της Π.Α.) παραμείνει κλειστό για ένα εύλογο χρονικό διάστημα, ενδεχόμενα να υπάρχει δυνατότητα προσφυγών από τους παλαιότερους ιδιοκτήτες γης (στην πλειοψηφία τους, αγρότες των όμορων κοινοτήτων), η οποία απαλλοτριώθηκε μεταξύ 1970 και 1993. Τέτοια προσφυγή στόχο θα είχε αρχικά το de jure αποχαρακτηρισμό του ως αεροδρόμιο και εν συνεχεία, την ανάκτηση της γης με δεδομένο ότι εξέλιπε ο σκοπός της απαλλοτρίωσης.
Το ενδεχόμενο αυτό θεωρείται μάλλον απίθανο, κυρίως λόγω της μικρής αξίας της γης σε σχέση με τα δικαστικά έξοδα και την πολυετή αναμονή που ένα τέτοιο εγχείρημα συνεπάγεται. Ωστόσο καταδεικνύει τη ματαιότητα –κατά μια τουλάχιστον έννοια- των απαλλοτριώσεων και των έργων της περιόδου 1988/92. Τα οποία έφεραν το διάδρομο στο τρέχον πλάτος και σε μήκος 1.300μ. «Θεωρητικό» μήκος βέβαια, καθώς για την προσγείωση, το usable landing distance είναι σημαντικά μικρότερο.
Κατά συνέπεια, η ουσιαστική χρησιμότητα της απαντητικής επιστολής του ΥΠΕΘΑ προς τον κ. Δαβάκη είναι το ότι δρα σαν υπενθύμιση στο Δήμαρχο Σπάρτης πως κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίσει τι θα κάνει για το αεροδρόμιο. Άλλως, η έκταση θα πρέπει να επιστραφεί στο ΥΠΟΙΚ, το οποίο και θα αποφασίσει για την τύχη της. Τυχόν άλλοι ενδιαφερόμενοι βέβαια, ξέρουν ήδη –από την 1η επιστολή- πού πρέπει να απευθυνθούν.
Από την ομάδα των ειδικών και επιστημονικών συνεργατών της apela
