Υπάρχει ένα μέρος στη νότια Πελοπόννησο, όπου τα σπίτια μοιάζουν με πυργόσπιτα λαξευμένα στην άκρη των βράχων που αγναντεύουν τη θάλασσα. Ένα μέρος με νεκρά κτίρα, άχρωμα παρατημένα στη λήθη και τη φθορά του χρόνου. Δεν μιλάμε για κάποιο παραμύθι – τουλάχιστον όχι με την κυριολεκτική έννοια του όρου.
Για την ακρίβεια μιλάμε για τα πέντε πυργόσπιτα του Παναγουλάκειου Κληροδοτήματος στην οδό Λαρυσσίου στο Γύθειο.
Μια χούφτα σπίτια «πολιτιστική αρχιτεκτονική κληρονομιά» των Γυθειατών από τα χρόνια της μεγάλης ακμής του Γυθείου γύρω στα 1880, φτιαγμένα από ιταλούς μαστόρους, που παρέμειναν ξεχασμένα για δεκαετίες.
Το ενδιαφέρον και η αποφασιστικότητα του Δημάρχου Ανδρεάκου και η ευαισθησία και το όραμα του αρχιτέκτονα Γιώργου Ρουμπάκου, αποφάσισαν πως το σπάνιο αυτό αρχιτεκτονικό στοιχείο ενδείκνυται να αποκτήσει ξανά τη χαμένη του λάμψη και να γίνει τουριστικό αξιοθέατο.
Κι έτσι έγινε: Το Παναγουλάκειο Ίδρυμα αρχίζει σταδιακά να μεταμορφώνεται να ξαναπαίρνει τη χαμένη του λάμψη και να διεκδικεί τους δικούς του ψαγμένους ταξιδιώτες που αναζητούν τα χρώματα και τη μαγεία του καλοκαιριού και σ’ αυτή τη γειτονιά του μεσογειακού νότου.
Οι φίλοι μας και γείτονες Ιταλοί, αντίστοιχα αρχιτεκτονικά οικοδομήματα, τα έχουν χαρακτηρίσει από την UNESCO παγκόσμια κληρονομιά και έχουν μετατρέψει τις παραλιακές κωμοπόλεις τους σε τουριστικά χρυσωρυχεία.
Ιταλική Ριβιέρα, Riomaggiore, Manarola, Corniglia, Vernazza και Monterosso al Mare πέντε συνεχόμενα ψαροχώρια με πανομοιότυπα πυργόσπιτα σχεδόν εγκαταλελειμμένα αλλά με γοητευτικές και εντυπωσιακά βαμμένες προσόψεις σχηματίζουν «φωλιές» σε γήινα χρώματα στις άκρες των βράχων, τις οποίες μπορείτε να ατενίσετε από την μαρίνα κάθε χωριού.
Φανταχτερές ομπρέλες και μικρά café, τζελατερίες με έντονο couleur locale παρατεταγμένες στο πλακόστρωτο, βάρκες με ευφάνταστα σχέδια και ονόματα στα λιμανάκια, πλουμιστά λουλούδια που κρέμονται κάτω από κάθε παράθυρο, ευωδιαστές θημωνιές που μοιάζουν να ξεφυτρώνουν από το πουθενά στις σκάλες και στους πετρόχτιστους τοίχους…
Δημήτρης Ροζάκης
Μέλος Νομικού Προσώπου Πολιτισμού Δήμου Αν. Μάνης
