Εισαγωγή
Μυστηριώδεις αεροψεκασμοί «λευκών» αεροσκαφών χωρίς διακριτικά. Στόχος των αεροψεκασμών είναι και η Τρίπολη. No-name δημοσκοπήσεις που θέλουν περίπου τρείς στους 10 συμπολίτες μας να έχουν ήδη πειστεί… γιατί όχι και εγώ… Θα μπορούσαν όλα αυτά –ιδιαίτερα για την Τρίπολη- να μας διασκεδάζουν απίστευτα. Ο καθένας άλλωστε –και εμείς- προσπαθεί με τον τρόπο του να γίνει σημαντικός. Θα μπορούσαμε λοιπόν να συμβάλλουμε στη φαρσοκωμωδία, διαψεύδοντας ότι στην Τρίπολη ψεκάζουμε… εμείς, ως αντίποινα για το αεροδρόμιο που θέλουν να μας επιβάλλουν «για το καλό μας».
Κάθε ελαφρύ (ενίοτε σαχλό) διάλειμμα πρέπει να είναι βραχύχρονο. Θα έπρεπε κάποτε να σταματήσουμε να ασχολούμαστε με τους ψεκασμούς και να επιστρέψουμε στα θέματά μας. Στο οδικό δίκτυο της Λακωνίας που αιωνίως εξαγγέλεται. Στο μείζον ζήτημα του αεροδρομίου που από το 1993 το «ψεκάζουν» με νευροπαραλυτικό. Στο ότι δεν προβλέπεται σύνδεση του Νομού με το δίκτυο φυσικού αερίου. Στα ακανθώδη ζητήματα της αγροτικής παραγωγής & διάθεσης και στην κάθετη πτώση του Λακωνικού τουρισμού. Όπου και στα δύο παρακολουθούμε ως θεατές την επέλαση Κρητών και Μεσσήνιων, παρ΄ ότι ο Νομός διαθέτει ανώτερα χαρακτηριστικά και στη διατροφή αλλά και στον τουρισμό.
Επειδή το θέμα των δήθεν αεροψεκασμών έχει πολλές πτυχές, θα το ξεδιπλώσουμε σε δύο συνέχειες. Η βασική μας θέση είναι ότι οι «ψεκασμοί» συνιστούν άλλη μία θεωρία συνομωσίας στις εκατοντάδες που έχουν κυκλοφορήσει. Ξεκίνησε από τις ΗΠΑ το 1996 εξ΄ αιτίας μιας ερευνητικής εργασίας που παρουσιάστηκε στην Αεροπορική Ακαδημία της Αμερικής με θέμα τον μελλοντικό επηρεασμό των καιρικών συνθηκών για στρατιωτικούς σκοπούς (1). Ήδη βέβαια, τεχνικές ελάσσονος επηρεασμού του καιρού με σκοπό να βοηθηθεί η γεωργία υπάρχουν σε χρήση από πριν τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Ίσως η γνωστότερη είναι η πρόκληση βροχής με το βομβαρδισμό των νεφών με ξηρό πάγο. Τεχνικές αποφυγής της βροχής έχουν επίσης δοκιμαστεί, αλλά δεν επιβεβαιώθηκαν δημοσιεύματα ότι π.χ. η βασιλική αεροπορία ψέκαζε τον ουρανό του Λονδίνου κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων για την αποφυγή βροχόπτωσης. Σε κάθε περίπτωση, το χρονικό διάστημα που διεξήχθησαν οι αγώνες στη Βρετανία δεν χαρακτηρίζεται από τη γνωστή λονδρέζικη βροχή, αλλά το αντίθετο.
Παρ΄ όλο τον ξηρό πάγο που έχει χυθεί τα τελευταία 70 χρόνια στα σύννεφα, τεχνικές μείζονος επηρεασμού του καιρού (από τους γνωστούς υπόπτους τουλάχιστον) δεν προκύπτει να έχουν αναπτυχθεί. Για παράδειγμα, οι ΗΠΑ συνεχίζουν να πλήττονται από καταστροφικούς τυφώνες. Οι οποίοι δεν χτύπησαν π.χ. τον Μπιν Λάντεν. Ο οποίος απεβίωσε από πυροβολισμό και όχι από χτύπημα… κεραυνού. Ούτε ο Καντάφι, ούτε ο Σαντάμ Χουσεϊν πνίγηκαν σε τεχνητή πλημμύρα. Τώρα αν οι Ισραηλινοί δε, είχαν προοδεύσει σε παρόμοιες τεχνικές, σίγουρα η προηγμένη γεωργία τους (η οποία αποτελεί παράδειγμα για τη χώρα μας) θα είχε ασφαλώς δεκαπλασιάσει την παραγωγή της. Η ισραηλινή γεωργία όμως ακόμη δεν έχει κατακτήσει το μεγαλύτερο μέρος των ερήμων της χώρας αυτής, η οποία διεξήγε αιματηρούς και σκληρούς αγώνες που τη μετέτρεψαν σε διεθνή παρία. Π.χ. για τα υψίπεδα του Γκολάν, τα οποία αποτελούν –μεταξύ άλλων- ανομολόγητες και πολύτιμες φυσικές δεξαμενές νερού, όπως όλα τα βουνά σε όλη τη γη.
Οι θεωρίες συνομωσίας λοιπόν είναι αρκετές και αρκετά παλαιές. Ως βασική παρενέργεια, έχουν κάνει αρκετούς «τσαρλατάνους» πλούσιους και διάσημους. Και έχουν πολιτικά χειραγωγήσει τον κόσμο τόσο αποτελεσματικά, που συχνά αναρωτιόμαστε αν πραγματικά είναι αυτές -και όχι τα δήθεν χημικά- το αποτελεσματικότερο συστατικό «ψεκασμού» των μαζών προκειμένου ορισμένοι να εξυπηρετούν τα συχνά ταπεινά κίνητρά τους. Όπως π.χ. να κερδίσουν διασημότητα ή θεαματικότητα, ασφαλώς με το αζημίωτο.
ΜΕΡΟΣ Ι: Θεωρητική Προσέγγιση των Θεωριών Συνομωσίας
