Έχουμε υποστηρίξει ότι η ουσιαστικότερη πίεση πίσω από την εμμονή της Περιφέρειας Πελοποννήσου να κατασκευάσει νέο αεροδρόμιο στην Τρίπολη και όχι στη Λακωνία -παρά τα λειτουργικά και μορφολογικά εμπόδια που έχει υποδείξει τρις η ΥΠΑ- οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε Αργολικές παρεμβάσεις. Άποψή μας και ότι κατ΄ αυτό τον τρόπο οι Αργείοι κερδίζουν χρόνο υπέρ της δικής τους τουριστικής βιομηχανίας. Η οποία θα δεχόταν σοβαρό πλήγμα αν η Λακωνία αναπτυσσόταν τουριστικά. Το οποίο ασφαλώς προϋποθέτει Λακωνικό αεροδρόμιο.
Η απαγόρευση δημιουργίας αεροδρομίου στην Αργολίδα –η οποία διαθέτει από το 1973/4 απαλλοτριωμένη έκταση 1.000 στρ για αυτό το σκοπό- χρονικά κάποτε θα λήξει. Έως τότε, οι Αργείοι ασφαλώς γνωρίζουν πολύ καλά ότι η Τρίπολη, αν αποκτήσει ποτέ αεροδρόμιο, αυτό θα είναι ουσιαστικά «ανάπηρο». Αλλά ένεκα τούτου, δεν θα έχει αποκτήσει ποτέ η Λακωνία.
Ελπίζουμε πως η φετινή καθίζηση στο Λακωνικό τουρισμό σε συνδυασμό με την εκτόξευση της Μεσσηνίας –αποκλειστικά λόγω αεροδρομίου- δικαιώνει στον υπερθετικό όσα η apela αναφέρει τακτικά από το 2006/7.
Όμως αξίζει να διαβάσετε παρακάτω:
Κοντά στην Αττική, προικισμένος με το θέατρο της Επιδαύρου και τις Μυκήνες, όμορφες ακτές και δυο-τρία τουριστικά θέρετρα που είχαν ήδη αναπτυχθεί από τη δεκαετία 1930: Μια πρώτης τάξεως τουριστική προίκα για το Νομό Αργολίδας, φορείς του οποίου κάποτε κόμπαζαν ότι οι εξαγωγές του ξεπερνούν το 1 δις ευρώ ετησίως.
Τη δεκαετία 1990 ο Νομός είχε ήδη εξασφαλίσει μαρίνες και λιμενικές εγκαταστάσεις για mega yachts. Βάλτε και τα παραπάνω, δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν που ένα κύμα νεο-βαθύπλουτων Ελλήνων και ξένων, άρχισε να αγοράζει εκεί εκτάσεις και βίλλες. Αρχικά γύρω από την Κόστα και στη συνέχεια σε μεγαλύτερη έκταση στο Νομό. Η Αργολίδα τους παρείχε τα πάντα. Έλειπε βέβαια ένα αεροδρόμιο για την ευκολία τους.
Ωστόσο υπήρχε μάλλον και κάτι πιο σημαντικό που επέβαλλε να «εφευρεθεί» ένα αεροδρόμιο στην Αργολίδα: Οι ντόπιοι, γνώριζαν ότι ήταν απολύτως απαραίτητο για να μην καταρρεύσει ένα μεγάλο μέρος από την τουριστική τους υποδομή.
Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά τους.
Τοπ 1969, η Ολυμπιακή Αεροπλοΐα του Αλέξανδρου Ωνάση αρχίζει –μεταξύ άλλων- πτήσεις προς Σπάρτη και Πόρτο Χέλι. Στο Πόρτο-Χέλι πετά με εξαθέσια Piper Navajos από ένα ιδιωτικό αεροδρόμιο 650μ, το οποίο βρίσκεται πάνω σε ένα «γκρεμό» δυτικά της Κόστα. Η στρατιωτική κυβέρνηση των Αθηνών διαβλέπει την προοπτική και απαλλοτριώνει 1.000 στρέμματα στην Ερμιονίδα για να κατασκευάσει εκεί σύγχρονο αεροδρόμιο. Προβλέπεται να έχει αποπερατωθεί το έτος 1974.
Η προσδοκία του αεροδρομίου, δημιουργεί κατασκευαστική έκρηξη στην Αργολίδα.
Έως το 1974, έτος κατά το οποίο το αεροδρόμιο θα έπρεπε να λειτουργεί, στην Αργολίδα κατασκευάστηκαν 18 νέα ξενοδοχεία υψηλών προδιαγραφών, προσθέτοντας 8.000 νέες κλίνες. Για να υπάρχει σύγκριση, το σύνολο της Λακωνίας στις αρχές του 2013 φέρεται να διέθετε μόλις 5.500 κλίνες, στην πλειοψηφία τους 3* και κάτω.
Το Αργολικό αεροδρόμιο όμως δεν προχωρά. Κανείς δεν μαθαίνει το λόγο. Πολλά χρόνια αργότερα, κυκλοφορούν φήμες ότι ματαιώθηκε από ισχυρές παραστάσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης για να μην αλλοιωθεί η φύση και ο χαρακτήρας της περιοχής.
Η έκταση των 1.000 στρ ωστόσο δεν επιστρέφεται στους ιδιοκτήτες. Παραμένει έως σήμερα στο δημόσιο.
Η προσθήκη όλων αυτών των κλινών στην Αργολίδα χωρίς την τελική υλοποίηση του «τροφοδότη» αεροδρομίου, δημιουργεί συνθήκες υπερπροσφοράς. Ο Νομός δεν καταφέρνει να ισορροπήσει. Ακόμη χειρότερα, χάνει διαρκώς έδαφος. Στοιχεία που έχουμε υπόψη για την Ανατολική Πελοπόννησο, αποκαλύπτουν ότι προς τα τέλη της δεκαετίας 2000-2010, ο Νομός Αργολίδας είχε περίπου το 40% των ξενοδοχειακών κλινών (οι περισσότερες 4*) και περίπου το 40% των κλινών των ενοικιαζόμενων δωματίων στο σύνολο των 4 Νομών της Νότιας και Ανατολικής Πελοποννήσου. Όμως ανάμεσα στα έτη 1995 και 2006, παρατηρήθηκε θεαματική πτώση στις αφίξεις: -23% σε άτομα κατά μ.ο. και -46% σε διανυκτερεύσεις. Παρά το ότι το έτος 2005 παρατηρήθηκε κατ΄ εξαίρεση σημαντική αύξηση. Ακόμη χειρότερα: Το 2006, οι αφίξεις είχαν υποχωρήσει σε επίπεδα κάτω από αυτά του 1996 !
Οι Αργείοι είχαν ασφαλώς συλλάβει τη σημασία που είχαν οι πύλες εισόδου για τον τουρισμό. Ιδιαίτερα τον υψηλού επιπέδου που δεν έρχεται συνήθως αυτοκινούμενος ή με το ΚΤΕΛ. Το παρακάτω απόσπασμα ομιλίας ενός από τους βουλευτές Αργολίδας τον Ιούνιο του 2008, μας βάζει σε υποψίες ότι οι φορείς του Νομού γνώριζαν πως η Τρίπολη, δεν μπορεί να είναι η απάντηση στο πρόβλημά τους:
«να ξέρετε γιατί το έχουμε ψάξει και πρέπει να είμαστε έτοιμοι για τον αντίλογο. Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, μάλλον ένα τμήμα της θα πει το εξής, ότι δεν έχω την δυνατότητα επειδή απέναντί μου έχω τον ορεινό όγκο σε περίπτωση emergency την ώρα που πάει να προσγειωθεί το αεροπλάνο και του τύχει κάτι έκτακτο και πάει να ξανασηκωθεί δεν έχει το χρόνο επειδή απέναντί έχει βουνό να σηκωθεί με ασφάλεια. Αυτό θα πουν. Προσέξτε αυτό λέγεται εδώ και μία δεκαετία εγώ δεν είμαι ειδικός επί της αεροναυτιλίας ούτε ειδικός πιλότος. Θεωρώ όμως απολύτως βέβαιο ότι στο ενδιάμεσο και τα συστήματα πλοήγησης των αεροσκαφών και τα συστήματα καθοδήγησης των πύργων ελέγχου στα αεροδρόμια θα έχουν βελτιωθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μας επιτρέπουν ίσως όχι σε όλα τα αεροσκάφη αλλά τουλάχιστον σε ένα μεγάλο σε μια μεγάλη κατηγορία αεροσκαφών αυτό το touch and …..τάδε πως το λένε, πώς; Touch and go μπράβο. Το touch and go να το κάνουν με ασφάλεια. Άρα εδώ θα έχει εξειδικευμένη τεκμηρίωση απέναντι σε αυτούς που θα πουν ότι δεν συμφωνούν. Ισχυρότατο όπλο μας όμως το ότι εντάχθηκε στο Εθνικό Χωροταξικό»
Ο χειμαρρώδης βουλευτής Αργολίδος εννοούσε ασφαλώς “go around” αλλά για την ώρα, τα “touch and τάδε – μπράβο – go” αρκούν για να υπογραμμίσουν τη σχετικότητα των πραγμάτων που μας περιβάλλουν. Αλλά και τι να πρωτοθαυμάσει κανείς: Την απαξίωση από το βουλευτή του δημόσιου φορέα για την ασφάλεια των πτήσεων: «η ΥΠΑ ή μάλλον, ένα τμήμα της» θα έχουν αντιρρήσεις. Ή την υπεράσπιση όποιων ανεύθυνα ή υποβολιμιαία ενέταξαν το αεροδρόμιο της Τρίπολης στο ευτυχώς νεκρό Ε.Χ.Σ. του Σουφλιά : «ισχυρότατο όπλο απέναντι σε αυτούς μας όμως το ότι εντάχθηκε στο Εθνικό Χωροταξικό». Ή το ότι το αεροδρόμιο ζητείται να γίνει επειδή εκφράζεται η μεσσιανική πίστη ότι κάποτε στο μέλλον τα συστήματα αεροπλοϊας ίσως επιτρέπουν σε κάποια αεροπλάνα να φτάσουν στο διάδρομο της Τρίπολης χωρίς ενσωματωμένα γεωτρύπανα στο ρύγχος.
Οι παραπάνω αστειότητες βέβαια δεν αρκούν να συσκοτίσουν το ότι όλοι ήξεραν χρόνια πριν ότι η Τρίπολη μάλλον ήταν νεκρό γράμμα από το 2002. Αλλά ως τότε, στις 11 Μαρτίου 2002, ανώτερος υπάλληλος της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης Πελοποννήσου ενημέρωσε το Επιμελητήριο Αργολίδας ότι τα συναρμόδια υπουργεία δέχτηκαν να εξετάσουν πολιτική χρήση της Τρίπολης για μεγάλα αεροσκάφη. Σε μια ασυνήθη κίνηση όμως, η ΥΠΑ προσέλαβε εξωτερικό μελετητή. Οι σχετικές μελέτες θα έπρεπε να έχουν κατατεθεί τον Αύγουστο του 2003. Αν ήταν θετικές, ομάδα μηχανικών του δημοσίου θα ολοκλήρωνε τους ελέγχους και τα προαπαιτούμενα έως ένα έτος αργότερα, για να ακολουθήσει κατασκευαστική περίοδος 5 ετών.
Η μελέτη δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ. Πιθανόν επειδή το 2004 ήταν έτος εκλογών. Αργότερα όμως, διέρρευσαν στον τύπο τα αποτελέσματα. Συνιστούσαν ένα διπλό ΟΧΙ. Και από οικονομική άποψη αλλά κυρίως, από τεχνική, λόγω των ανυπέρβλητων φυσικών εμποδίων.
Το 2004, με νέα κυβέρνηση στο δοβλέτι, οι Αργείοι προσπάθησαν να δουν μήπως κάποιοι άλλοι θα ήθελαν ίσως να… «διατάξουν» το αεροδρόμιο Τρίπολης να γίνει κατάλληλο. Ωστόσο διαδοχικές απαντήσεις του αρμόδιου Υπουργού Μεταφορών και επίσημη αλληλογραφία απέκλεισαν κατηγορηματικά κάθε προοπτική.
Για τις λυσσώδεις έκτοτε απόπειρες να «πετάξει ο γάιδαρος» έχουμε γράψει κατ΄ επανάληψη.
Εν τέλει, αφού ήταν γνωστό από το 2002/3 ότι:
• η Τρίπολη δεν θα είχε αεροδρόμιο. Όντως δεν έχει, 11 χρόνια μετά.
• Η Σπάρτη ήταν η επόμενη υποψήφια (τουλάχιστον από το 1993, όπως έχουμε ξαναγράψει),
γιατί κανείς δεν πρόκρινε τη λογική συνέχεια αλλά επέμενε για την Τρίπολη, με κόστος που σήμερα η Περιφέρεια υπολογίζει σε 75 εκ ευρώ – 90 εκ ευρώ;
Ίσως η απάντηση έρχεται στο παρακάτω απόσπασμα δημόσιας τοποθέτησης Δημάρχου ενός από τους μεγαλύτερους τουριστικούς Δήμους της Αργολίδας, ήδη από το έτος 2008:
«(…) χωρίς αυτό [σ.σ.: εννοεί τη στήριξη στη δημιουργία αεροδρομίου στην Τρίπολη] να σημαίνει βέβαια ότι εμείς παραιτούμεθα από την ίδρυση του αεροδρομίου της Ερμιονίδας και το λέω αυτό γιατί κάποτε είχε αποφασιστεί να γίνει το αεροδρόμιο στην Ερμιονίδα και σήμερα βλέπουμε ότι αυτό δεν μπορεί να υλοποιηθεί [σ.σ.: λόγω ρήτρας προσωρινής απαγόρευσης δημιουργίας αεροδρομίου σε ακτίνα 100χμ από το κέντρο των Αθηνών] και πιθανόν να συμφωνήσω, όμως επειδή κάποτε λήγει αυτή η σύμβαση του αεροδρομίου λήγει δηλαδή το 2016 δεν σημαίνει ότι εμείς δεν πρέπει να βλέπουμε λίγο πιο μπροστά την στιγμή που βλέπουμε μια αδράνεια»
Η τελευταία τοποθέτηση του Δήμαρχου κλείνει τον κύκλο. Κι εμείς, κατ΄ ακολουθία πιστεύουμε ότι όλη η ιστορία για την Τρίπολη απλά κερδίζει χρόνο στους Αργείους.
Δεν ξέρουμε αν έχει αλλάξει κάτι σημαντικά τα τελευταία δύο χρόνια στα δεδομένα του Αργολικού τουρισμού. Αλλά από τον παρακάτω πίνακα που έχει αναρτήσει τοπικός φορέας στο διαδίκτυο το 2012, προκύπτει ότι μάλλον δεν είναι σημαντικά καλύτερα τα πράγματα. Τα δεδομένα αφορούν την περιοχή της Ερμιονίδας και 19 μεγάλες μονάδες με (κάποτε) 3.630 δωμάτια και 7.500 κλίνες από τις οποίες φαίνεται πως δεν λειτουργούν πλέον οι 3.000 εξ αυτών. Για προφανείς λόγους, δεν δημοσιεύουμε τα ονόματα των ξενοδοχειακών μονάδων:
ΞΕΝΟΔ. ΜΟΝΑΔΑ ΔΩΜΑΤΙΑ ΚΡΕΒΑΤΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
ΜΟΝΑΔΑ «Α» 279 550 ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ
ΜΟΝΑΔΑ «Β» 272 516 ΕΚΛΕΙΣΕ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ
ΜΟΝΑΔΑ «Γ» 250 500 Προς Πώληση
ΜΟΝΑΔΑ «Δ»3* 191 450 ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΟ
ΜΟΝΑΔΑ «Ε»3* 350 750 ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ λίγους Μήνες
ΜΟΝΑΔΑ «ΣΤ» 3* 171 400 ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ λίγους Μήνες
ΜΟΝΑΔΑ «Ζ» 83 160 ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ
ΜΟΝΑΔΑ «Η» 40 80 ΚΛΕΙΣΤΟ 2010
ΜΟΝΑΔΑ «Θ»3* 165 400 Θα ανοίξει καθυστερημένα
ΜΟΝΑΔΑ «Ι» 3* 163 310 ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΟ
ΜΟΝΑΔΑ «ΙΑ» 164 300 ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ
ΜΟΝΑΔΑ «ΙΒ» 214 450 ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ
ΜΟΝΑΔΑ «ΙΓ» 216 450 ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ λίγους Μήνες
ΜΟΝΑΔΑ «ΙΔ» 404 776 ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΟ
ΜΟΝΑΔΑ «ΙΕ»3* 89 200 ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ λίγους Μήνες
ΜΟΝΑΔΑ «ΙΣΤ» 150 350 ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ λίγους Μήνες
ΜΟΝΑΔΑ «ΙΖ» 244 460 ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΟ
ΜΟΝΑΔΑ «ΙΗ» 165 320 ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΛΕΟΝ
ΜΟΝΑΔΑ «ΙΘ» 38 σουιτες ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ
Όσο λοιπόν συντηρείται η πιθανότητα λειτουργίας αεροδρομίου στην Τρίπολη, τόσο δεν προχωρά η κατασκευή του στη Λακωνία. Έτσι, ο Νομός Λακωνίας με ανώτερη προίκα από όλους τους Νομούς της Πελοποννήσου, παραμένει εκτός ουσιαστικού ανταγωνισμού. Για να είμαστε δίκαιοι όμως, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε στους Αργείους ανώτερη οργάνωση και αδιατάρακτη ενότητα. Προσόντα που απουσιάζουν από το Νομό μας.
Αν αληθεύει ανώνυμη δήλωση ξενοδόχου του Νομού μας σε ξένη εφημερίδα ότι ουσιαστικά, την τουριστική πολιτική στη Λακωνία «καθορίζουν» οι ξενοδόχοι καθώς η πολιτεία είναι πρακτικά ανύπαρκτη, τότε ολοκληρώνεται το πάζλ. Παλαιότερα μέναμε με την απορία γιατί οι Λάκωνες ξενοδόχοι είτε έμεναν σιωπηλοί ή μερικοί υποστήριζαν την υποψηφιότητα της Τρίπολης. Τελικά ο κατακερματισμός των θεσμικών δυνάμενων του Νομού και η φαινομενική συλλογική αδιαφορία των επαγγελματιών του χώρου, αποτελούν κρίσιμο καύσιμο στη φλόγα της Τρίπολης. Οι γειτονικοί Νομοί και η Περιφέρεια, απλά εκμεταλλεύονται τη δική μας ανεπάρκεια και αδιαφορία.
Από την ομάδα των ειδικών και επιστημονικών συνεργατών της apela
