Το 2009 ένα βουβό κενό 165 χρόνων λάμβανε τέλος, όταν ο εφημέριος Γκοριτσάς π. Παναγιώτης Κυριακούλιας τέλεσε στα Τσίντζινα αναστάσιμη ακολουθία γιά πρώτη φορά μετά από το 1844. Γύρω του, στον ενοριακό ναό του 1806 βρισκόντουσαν εκτός από τους παραθεριστές και τους επισκέπτες του ξενώνα, εκατοντάδες Τσιντζινιώτες και φίλοι που ειχαν ανεβεί στο χωριό ειδικά για το γεγονός.
Και φέτος θα τελεστεί εκεί η Αναστάσιμη ακολουθία. Στις 20:30΄στον κεντρικό ενοριακό ναό του χωριού. Ναό που φέρει μεν κτητορική επιγραφή του 1806, αλλά η αναθηματική του πλάκα αναφέρει ότι εκείνη τη χρονιά «ανεκαινίσθη εκ βάθρων». Γεγονός που μαρτυρά ότι μάλλον πρόκειται για αρκετά παλαιότερο χώρο εκκλησιασμού.
Όσοι επισκεφθούν το χωριό φέτος, θα έχουν την ευκαιρία να δουν και τη σημαντική πρόοδο στις εργασίες αναστήλωσης του ιερού ναού Αγίου Βλασίου, στην κεντρική αγορά του χωριού. Ο άγνωστης χρονολογίας ναός αυτός, θεωρείται ίσως του 16ου αιώνα ή παλαιότερος, καθώς φέρει αγιογραφίες του 1611. Από τον Χριστόφορο Κακκαβά, ο οποίος εν συνεχεία αγιογράφησε την Ι.Μ. Αγ. Αναργύρων, παλαιότερη εν λειτουργία Μονή της Λακωνίας, σε απόσταση 5 χμ από το χωριό.
Ο Σύλλογος Τσιντζίνων θα ήθελε να ευχαριστήσει τον Σεβ. Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης κ.κ. Ευστάθιο, ο οποίος έδωσε την ευλογία του για την επανέναρξη τελέσεως των Αναστάσιμων Ακολουθιών στο πανέμορφο αυτό χωριό της ορεινής Λακωνίας.
Η Ακολουθία της Παννυχίδος και του Όρθρου του Μ. Σαββάτου:
Στο βυζαντινό τυπικό, η κάθε ημέρα ξεκινά με τον εσπερινό της προηγουμένης.
Έτσι, τη Μεγάλη Εβδομάδα, η κορύφωση του θείου δράματος ξεκινά το βράδυ της Μ. Πέμπτης. Εκεί, τιμάται ο σταυρικός θάνατος (κατά σάρκα) του Ιησού Χριστού ο οποίος κατ’ ακρίβεια, συνέβη νωρίς το απόγευμα της Παρασκευής, παραμονής του ιουδαϊκού Πάσχα.
Το ίδιο βράδυ έγινε και η κατά σάρκα ταφή του Ιησού Χριστού από τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίο. Ωστόσο επειδή δεν θα ήταν πρακτικό να τελεστούν και οι δύο ακολουθίες την ίδια ημέρα, η ακολουθια του Επιταφίου τελείται το επόμενο βράδι, αυτό της Μ. Παρασκευής.
Ο Ιησούς αναστήθηκε τις πρώτες πρωϊνές ώρες της Κυριακής, τρείς ημερολογιακές ημέρες μετά το σταυρικό του θάνατο. Έτσι, η εκκλησία μας τιμά την Ανάσταση το βράδυ του Μ. Σαββάτου, τρείς ημερολογιακές ημέρες μετά το βράδυ της Μ. Πέμπτης όπου τιμήθηκε ο θάνατός Του.
Η ακολουθία της Παννυχίδος ξεκινά αφού έχει επέλθει το σκότος του Σαββάτου, που όπως προαναφέρθηκε, στην εκκλησιαστική τάξη συνιστά την αρχή της επόμενης ημέρας.
Στο τυπικό της εκκλησίας, έχει επικρατήσει η Παννυχίδα να ξεκινά πλησίον της 12ης νυκτερινής. Η ώρα αυτή περισσότερο εξυπηρετεί τη μέγιστη προσέλευση του χριστεπώνυμου πληρώματος –καθώς αρκετοί εργάζονται μέχρι αργά τη νύκτα- και λιγότερο σχετίζεται με τη μετάβαση στο νέο εικοσιτετράωρο στις 12.01΄, καθώς η διαίρεση της ημέρας σε 24 ώρες είναι περισσότερο κοσμική τάξη.
Η ακολουθία της Παννυχίδας ξεκινά με τα πένθιμα τροπάρια της Μ. Παρασκευής. Σε αυτά, γίνονται αναφορές στις αναστάσιμες προφητείες του Ησαΐα. Στην τριήμερη «απώλεια» του Ιωνά στην κοιλία του κήτους πριν επιστρέψει στην ξηρά και στο Δανιήλ & τους τρείς παίδες, τους οποίους δεν πείραξε η φωτιά στην κάμινο που ερρίφθησαν από το Ναβουχοδονόσορα. Δηλαδή, σε βιβλικές περιπτώσεις όπου η ζωή τελικώς υπερίσχυσε του βεβαίου θανάτου.
Έπειτα, ακολουθεί η τελετή της Ανάστασης.
