Παράδοση αποτελεί πλέον η έναρξη του Πολιτιστικού Φεστιβάλ του Σαϊνοπουλείου να γίνεται με τη φιλοξενία παιδικής παράστασης σε επιμέλεια της πολυαγαπημένης Κάρμεν Ρουγγέρη.
Το 27ο Φεστιβάλ ξεκινά λοιπόν τη Δευτέρα 7 Ιουλίου με το «Μαγικό κλειδί», ένα έργο εμπνευσμένο από το παραμύθι της Πηνελόπης Δέλτα «Η καρδιά της βασιλοπούλας».
Πρόκειται για ένα υπέροχο παραμύθι που προσφέρει τροφή για σκέψη και ζωντανεύει στη σκηνή με το μοναδικό τρόπο της αγαπημένης δημιουργού μικρών και μεγάλων.
Η παράσταση, με παραμυθένια σκηνικά και κοστούμια, είναι γεμάτη χρώματα, χορούς, υπέροχη μουσική και τραγούδια!
Διατηρώντας στέρεα την πεποίθηση πως ο πολιτισμός πρέπει να ανθεί στη ζωή μας ανεξαρτήτως συνθηκών, το Σαϊνοπούλειο Ίδρυμα και το Νομικό Πρόσωπο Πολιτισμού και Περιβάλλοντος του Δήμου Σπάρτης, βασικοί διοργανωτές του Φεστιβάλ, φροντίζουν ώστε οι παραστάσεις να είναι προσιτές σε όλους. Έτσι, η τιμή εισιτηρίου για την παιδική παράσταση έχει καθοριστεί στα 8 ευρώ, τόσο για μικρούς όσο και για μεγάλους.
Λίγα λόγια για το έργο
Ήταν μια φορά ένας βασιλιάς και μία βασίλισσα που ζούσαν σ’ ένα μεγάλο νησί. Το νησί αυτό δεν ήταν πολύ πλούσιο, όμως αυτός που κυβερνούσε ήταν άξιος και όλος ο κόσμος ήταν ευτυχισμένος.
Όλα τα καλά τα είχε ο βασιλιάς, την αγάπη του λαού, τα πλούτη που δίνει η εργασία και μία πολύ καλή βασίλισσα. Όταν μάλιστα απέκτησαν και ένα κοριτσάκι, η ευτυχία τους μεγάλωσε ακόμα πιο πολύ. Κάλεσε στη βάφτιση όλο το λαό του και έγινε μεγάλο γλέντι. Την ώρα λοιπόν που όλοι γλεντούσαν, οι νεράιδες του νησιού μαζεύτηκαν γύρω από την κούνια του μωρού, για να του δώσουν από μία ευχή. Η μία έδωσε ομορφιά. Η άλλη ωραία φωνή, η τρίτη έδωσε χάρη, η τέταρτη εξυπνάδα. Η πέμπτη, όμως, δεν έδωσε τίποτα απ’ όλα αυτά, έσκυψε μόνο στο προσκεφάλι του μωρού και του ψιθύρισε: «Είμαι η Μοίρα. Εγώ δε θα σου δώσω μία ευχή όπως έκαναν οι άλλες. Εγώ θα σε προστατέψω από την ίδια τη ζωή σου, μικρή μου. Θα ’θελα να μη λυπηθείς και να μην κλάψεις ποτέ! Γι’ αυτό θα πάρω την καρδιά σου, θα την κλείσω σε ένα χρυσό κουτάκι και θα το πάρω μαζί μου». Αυτό έκανε και χάθηκε μέσα στη νύχτα χωρίς να μπορέσει κανείς να τη σταματήσει.
Τρομαγμένοι έτρεξαν ο βασιλιάς και η βασίλισσα στην κούνια του μωρού να δουν αν ζούσε το παιδί. «Τώρα χωρίς καρδιά πώς θα μας αγαπήσει;», ρώτησε η βασίλισσα. «Χωρίς καρδιά πώς θα κυβερνήσει;», είπε ο βασιλιάς. Ήταν τόση η λύπη τους, που άρχισαν να κλαίνε απελπισμένοι.
Τότε… από μακριά είδαν τη Ζωή να έρχεται. «Ξεχάσαμε τη Ζωή! Αυτή ίσως μας σώσει! Κυρά Ζωή, σε παρακαλώ, είσαι η τελευταία. Μπορείς να ξαναδώσεις στην κόρη μας την καρδιά της;». «Δεν γίνεται», απάντησε η Ζωή. «Η Μοίρα είναι ισχυρότερη από μένα. Η Μοίρα ορίζει τη ζωή! Το μόνο που μπορώ να κάνω εγώ είναι να σας δώσω αυτό». Έβγαλε από τον κόρφο της μία αλυσίδα που στην άκρη είχε ένα χρυσό κλειδάκι. «Αν ποτέ θελήσει η ίδια η βασιλοπούλα να αποκτήσει πάλι την καρδιά της, τότε μ’ αυτό το κλειδάκι…».
