Αρκετά υποτονική -σύμφωνα και με τη δική μας έρευνα- είναι μέχρι στιγμής η τουριστική κίνηση στο μεγαλύτερο μέρος του Νομού. Η υδρόλυση των χημικών της Συρίας στη Μεσόγειο φαίνεται να επιστρατεύεται ως ο από μηχανής δαίμων που θα την εξηγήσει. Δυσανάλογη έκταση πήραν και οι εξελίξεις στο ανενεργό σιδηροδρομικό δίκτυο της Πελοποννήσου. Δεν αφορούν τη Λακωνία βέβαια αλλά είναι μια κομψή ευκαιρία κολακείας προς τη νεοεκλεγείσα Περιφέρεια. Τοπικά μέσα έφτασαν ακόμη και να ευχηθούν να «σφυρίξει» κάποτε και στη Λακωνία το τραίνο.
Προς ώρας μάλλον έχουν «σφυρίξει» όλοι οι υπόλοιποι: Αν μόνο τα χημικά της Συρίας έδιωχναν τους τουρίστες από τη Λακωνία, η Μεσσηνία δεν θα είχε βουλιάξει από τουρισμό. Εκτός αν κάποιος πιστεύει ότι έχει περισσότερες… πισίνες. Στις οποίες δεν υδρολύονται Συριακά χημικά. Στην πόλη της Καλαμάτας δεν γνωρίζουμε να υπάρχουν περισσότερες από 2-3 πισίνες, αλλά τα ξενοδοχεία κατέγραψαν το 12μηνο που πέρασε πρωτοφανείς πληρότητες. Κυρίως από Έλληνες. Η Καλαμάτα από πέρυσι έχει ένα νέο αυτοκινητόδρομο που την έφερε χρονικά πιο κοντά στην Αθήνα από ότι η Σπάρτη. Παρά τα 30χμ που είναι μακρύτερα. Αν ο νέος αυτοκινητόδρομος της Σπάρτης αποπερατωθεί (ενώ το τουριστικό πρόκριμα της Καλαμάτας θα έχει βγάλει γερές ρίζες), θα αυξήσει τη χιλιομετρική απόσταση της Σπάρτης από την Αθήνα κατά 25-30χμ αλλά θα φέρει τη Σπάρτη περισσότερο κοντά στην Καλαμάτα. Κάνοντάς την προορισμό ημέρας της Μεσσηνίας. Ήδη ο Μυστράς φιγουράρει ως ατραξιόν της… Καλαμάτας σε πολλά δημοσιεύματα.
Αυτό είναι μια παλιά ιστορία βέβαια. Όπως σοφά μας θύμισε άλλο ένα δημοσίευμα για το σιδηρόδρομο που αποδόθηκε σε μεγάλη εφημερίδα της Καλαμάτας (δεν το εντοπίσαμε στην ιστοσελίδα της). Τη δεκαετία 1920, Καλαμάτα και Τρίπολη φέρεται να ερίζουν για τη σιδηροδρομική σύνδεση με τη… Σπάρτη. Οι Τριπολιτσιώτες ήθελαν τη διακλάδωση από την πόλη τους (όπως ο σημερινός δρόμος), ενώ οι Καλαματιανοί από το Λεοντάρι, κοντά στο Λεύκτρο (όπως ο αυριανός αυτοκινητόδρομος). Γιατί όπως μαλώνανε δύο «γάιδαροι» στον ξένο αχυρώνα ? Το έχομε ξαναγράψει: Για να μοιράσουν την αγορά της Σπάρτης. Στο ίδιο δημοσίευμα, αναπαράγεται άρθρο της Καλαματιανής εφημερίδας «Σημαία» της 13-10-1925:
«(…) Το ζήτημα της κατασκευής σιδηροδρομικής γραμμής Σπάρτης διά την πόλιν των Καλαμών (…) έχει εξαιρετικήν οικονομικήν σημασίαν. Αλλοτε ποτε κατεβλήθησαν προσπάθειαι (…) όπως η γραμμή επεκταθή από Λεονταρίου προς Σπάρτην. Δεν νομίζει ο Εμπορικός Σύλλογος [σ.σ.: Καλαμάτας] ότι πρέπει αι προσπάθειαι να ανανεωθούν;»
Στο ίδιο άρθρο, αναφέρεται ότι «μπροστάρηδες» της προσπάθειας αυτής ήταν «ενταύθα εκ Πελάνης και Καστορείου συμπολιτών», δηλαδή Λάκωνες της Καλαμάτας. Συμπτωματικά, ανάμεσα στους θερμότερους υποστηρικτές του αεροδρομίου Τρίπολης (το οποίο η ΥΠΑ έχει απορρίψει 3 φορές ως ακατάλληλο) βρισκόντουσαν Λάκωνες, σνομπάροντας το αεροδρόμιο του δικού τους τόπου. Ας μην αναρωτιούνται τώρα όμως για την πρωτοφανή κάμψη του τουρισμού στη Λακωνία, ιδιαίτερα το εισερχόμενου. Θα έρθει… κάποτε από τη Μεσσηνία, της οποίας το αεροδρόμιο σπάει το ένα μετά το άλλο τα ρεκόρ αφίξεων. Όταν βέβαια γεμίσει πρώτα ο Νομός αυτός, όπου για την ώρα «χωράει» καθώς το ένα πεντάστερο Μεσσηνιακό «ρηζόρτ» διαδέχεται το άλλο. Σε ότι αφορά την άλλη πλευρά του Νομού Λακωνίας, διαβάσαμε πρόσφατα παρατηρήσεις Μεσσηνίων περί «ενιαίας Μάνης». Όπως πριν λίγα χρόνια περί «ανεξάρτητης Κρήτης». Αλλά επιστρέφοντας στην πραγματικότητα, είδατε κάποιον τουρίστα να χρησιμοποίησε το Μεσσηνιακό αεροδρόμιο ως πύλη εισόδου στη Λακωνία; Εμείς, 28 χρόνια από την πρώτη διεθνή πτήση στην Καλαμάτα, ακόμη ψάχνουμε.
Ο αυτοκινητόδρομος Λεύκτρου κομψά, σταματά στη Σπάρτη. Όχι στο Γύθειο ή στους Μολάους. Έτσι ώστε οι υπόλοιπες Λακωνικές παραλίες να είναι περισσότερο δυσπρόσιτες. Δυστυχώς παρεξηγήθηκε η επισήμανση της apela πέρυσι ότι αν δεν προχωρήσουν τα έργα οδοποιίας στο Νομό, οι Σπαρτιάτες θα κάνουν μπάνιο ευκολότερα στην παραλία της… Καλαμάτας.
Τέλος, λυπόμαστε που αντί να εστιάζεται η προσοχή στη φερόμενη ως σοβαρή καθυστέρηση αποπεράτωσης του λιμένα Γυθείου (έπρεπε να παραδοθεί το Φεβρουάριο 2015), διαβλέπουμε μια τάση να υποβαθμιστεί η σημασία του έργου και η συνεισφορά του στο Νομό. Βέβαια, έγινε συνείδηση τουλάχιστον -όπως είχαμε προειδοποιήσει- ότι το λιμάνι χρειάζεται άμεσα νέα επέκταση ή τη «Νορβηγική Πλατφόρμα» καθώς είναι (όταν τελειώσει) μικρό για το σήμερα και το αύριο.
Η τρέχουσα ειδησεογραφία είναι αρκετά κυνική: Στην Ελλάδα, ουσιαστικά κινείται μόνο ο τουρισμός. Αλλά το πρωτοφανές boom του 2014 δεν το μοιράζονται όλες οι περιοχές, αλλά αυτές που έχουν υποδομές. Η Λακωνία δεν είναι μια από αυτές και όλοι πλέον γνωρίζουν το γιατί. Η Μεσσηνία, κάποτε τραγικός ουραγός, είναι. Είναι όμως τραγικό ο πρώτος χρονικά Νομός της Ελλάδας που είχε «μαζικό τουρισμό» από τις αρχές του αιώνα χάρη στις χιλιάδες ετήσια Αιγυπτιωτών και Αμερικανών Λακώνων, να ολισθαίνει στις τελευταίες θέσεις της χώρας, «των Λακώνων συνεργούντων» ενίοτε. Κατά τα άλλα, «ωραία θα ήταν να σφυρίξει κάποτε το τραίνο στο Νομό».
