του Βασίλη Βλαχάκου
Τι κι αν γεννήθηκες Χριστέ μου
στη φάτνη τόσο ταπεινά
με Μάγους και με «Ωσαννά!»
δεν σε πιστεύουμε Θεέ μου.
Τι κι αν βαφτίστηκες στον Ιορδάνη
κ’ έγιναν τόσα ιερά
πρέπει ακόμη μια φορά
να γίνουν με τον Ιωάννη.
Τι κι αν θεράπευσες αρρώστους
(λεπρούς, παράλυτους, τυφλούς)
πρέπει κ’ εμάς όπως αυτούς
να θεραπεύσεις τους ασώτους.
Τι κι αν εδίδαξες ειρήνη
πίστη, αγάπη, ανθρωπιά
πού να βρεθούνε τώρα πια
πέλαγος η ζωή χωρίς γαλήνη.
Χωρίς προσευχή, δίχως νηστεία
(πού και που..,, εκκλησιασμός)
αυτοσκοπός ο συνδυασμός
συμφέρον και αχαριστία.
*
Τι αν σταυρώθηκες Χριστέ μου
πρέπει ξανά να σταυρωθείς
και δυο φορές ν’ αναστηθείς
για να πιστέψουμε Θεέ μου.
