Πριν μιλήσω εγώ ως μαθητής για τον αγαπημένο μου δάσκαλο, τον Ηλία Καρακίτσο, θα σας διαβάσω δυο λόγια που μου είπε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και συμφοιτητής του Σπύρος Π. Ζερβός, ο οποίος για λόγους υγείας δεν μπορούσε να παρευρεθεί.
“Είχαμε και οι δύο πετύχει στις εισαγωγικές εξετάσεις του Μαθηματικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1948”,-.λέει ο Σπύρος Ζερβός.
” Ήταν από τότε μυαλό με ωραίες και βαθιές ιδέες στα Μαθηματικά. Μας συνέδεσε ακριβώς αυτή η ποιότητα στη σκέψη και στο χαρακτήρα.
Ο Ηλίας ήταν λεβέντης. Του έστελνα από το Παρίσι μαθηματικά βιβλία ποιότητας, καθώς μπορούσε να διαβάσει στα γαλλικά.
Μετά το 1961 ήμασταν και οι δύο δεμένοι με την Ελλάδα. Ο Ηλίας είχε κάνει μια θαυμάσια οικογένεια κι εγώ είχα την μητέρα μου βαριά άρρωστη. Τότε τον επισκέφθηκα στη Σπάρτη διαδοχικά με δύο μεγάλους μαθηματικούς, την πρώτη φορά με τον Μαρκ Κράσνερ από το Παρίσι και τη δεύτερη με τον Γκρέγκορι Μοϊζιλ από την Ρουμανία. Και οι δυο τους κατάλαβαν αμέσως την ξεχωριστή μαθηματική ιδιοφυία του.
Η φυσική θέση του ήταν να είναι καθηγητής της Θεωρίας Αριθμών σε ελληνικό πανεπιστήμιο. Αυτό που έχει λείψει από την πατρίδα μας είναι να βρίσκονται οι κατάλληλοι άνθρωποι στις κατάλληλες θέσεις.
Ο Ηλίας υπήρξε ιδιοφυής στα Μαθηματικά και χαρακτήρας σπάνιος. Καθώς μας συνέδεε και βαθειά πίστη στο Χριστό.
Ως μαθηματικός ο Ηλίας, ως πατριώτης και ως οικογενειάρχης υπήρξε ήρωας της ειρήνης.
Εάν ο Θεός μου χαρίσει ακόμα κάποιο χρόνο ζωής σκοπεύω να αφιερώσω ένα ξενόγλωσσο μαθηματικό κείμενο στη μνήμη του.
Και τώρα ας μιλήσει ο μαθητής για τον αγαπημένο δάσκαλο του που έπαιξε μεγάλο ρόλο για την πρόοδο του στα Μαθηματικά. Ήμουν μαθητής της τελευταίας τάξης του πρακτικού Γυμνασίου Σπάρτης το 1969-1970 όταν είχα την τύχη να έχω καθηγητή τον Ηλία Καρακίτσο.
Έναν προικισμένο μαθηματικό που μετέδιδε το πάθος του ιδιαίτερα για την Άλγεβρα και τη Θεωρία Αριθμών. Το μάθημα του ήταν δημιουργία. Μέσα στον δάσκαλο έβλεπες τον αληθινό ερευνητή. Έψαχνε να κατασκευάσει νέα προβλήματα και να εφεύρει καινούργιους τρόπους για τη λύση τους.
Δεν ήταν η περίπτωση του ανθρώπου που θα εμπορευόταν τη γνώση του. Ύψιστη προτεραιότητα του η κατανόηση του μαθήματος μέσα στο σχολείο. Είχε μια καθαρή και απόλυτη σχέση με το μαθητή. Στόχος του να τον βοηθήσει και να τον εμπνεύσει για περαιτέρω σπουδές.
Μια από τις πλέον ευχάριστες στιγμές της ζωής μου ήταν όταν διαπίστωσα ότι ερευνητικές εργασίες του δασκάλου μου ιδίως των τελευταίων χρόνων έτυχαν αναγνώρισης από διακεκριμένους μαθηματικούς .
Η ποιότητα μένει πάντα ποιότητα. Έτυχε στην επιστημονική διαδρομή μου να γνωρίσω αρκετούς διαπρεπείς μαθηματικούς με διεθνή αναγνώριση. Το κοινό χαρακτηριστικό τους ήταν η βαθειά αγάπη στα Μαθηματικά. Σ αυτή τη χωρία ανήκει και ο Ηλίας Καρακίτσος.
Αντίο Δάσκαλε, ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.
Θεμιστοκλής Μ. Ρασσιάς
Καθηγητής Ε.Μ.Π.
