Σε αιτία περαιτέρω αποδιάρθρωσης της ήδη προβληματικής δημόσιας διοίκησης αποβαίνει η ιστορία με την περίφημη διαθεσιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Το γεγονός ότι τώρα ο ίδιος ο Αντ. Μανιτάκης μιλάει για “αναγκαστικές απολύσεις” αποτελεί απόδειξη ότι το κίνητρο δεν ήταν η δημοσιονομική εξυγίανση ούτε η βελτίωση των δημοσίων υπηρεσιών, αλλά η κάμψη του ιδεολογικού “ταμπού” της μονιμότητας.
Μετά από δεκάδες χρόνια ξαναρχίζουν οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. Κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει τον αριθμό τους σε βάθος πενταετίας. Το σίγουρο είναι ότι η διατυμπανιζόμενη “αξιοκρατική αξιολόγηση” συνδυάζεται με απολύσεις. Δηλαδή υπονομεύεται, καθώς εμπλέκεται στα γρανάζια του κομματικού – πελατειακού κράτους και εξ αρχής εφαρμόζεται προσχηματικά.
Η ανησυχία των εργαζομένων στο Δημόσιο είναι δικαιολογημένη. Με τη νέα ρύθμιση είναι δυνατό να τεθούν σε διαθεσιμότητα υπάλληλοι για εξωυπηρεσιακές – ιδιωτικές υποθέσεις που εκκρεμούν στη Δικαιοσύνη. Ακόμη υπάλληλοι, οι οποίοι συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις που η εξουσία χαρακτήρισε άτυπες και μη συμβατικές, αντιμετωπίζουν το ερώτημα για “διαθεσιμότητα”, δηλαδή “προσωρινή” απόλυση. Μέσα σ αυτό το κλίμα ανασφάλειας αναμένεται να επεκταθεί η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών. Ήδη η ψυχολογία των υπαλλήλων έχει καταρρακωθεί από τη συρρίκνωση των εισοδημάτων τους και την κατακρεούργηση των κοινωνικών δικαιωμάτων τους.
Οι φόβοι των υπαλλήλων μεγαλώνουν, καθώς η τρικομματική κυβέρνηση, με τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ να έχουν το κλειδί του σκληρού πελατειακού κράτους, θα επιχειρήσει να επηρεάσει την ψήφο τους. Τώρα όχι με υποσχέσεις διορισμών ή επιδομάτων, αλλά με διαβεβαιώσεις μη απόλυσης! Αυτή είναι η άλλη όψη του πελατειακού κράτους και η σκοτεινή πλευρά του… ρουσφετιού στην εποχή του Μνημονίου. Η σημασία του φόβου και των εκβιασμών είναι προφανής, καθώς η εκλογική μάχη παίχτηκε στο νήμα τον Ιούνιο και μπορεί, ανάλογα με τα τεχνάσματα που θα επιλεγούν, να αποδειχθεί κρίσιμη.
Παναγιώτης Κουμουνδούρος
Μέλος της ΝΕ ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Λακωνίας
