ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΟ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ, δεν πρέπει να στοχεύει απαραίτητα στον τερματισμό ή την άφιξη κάποιου συγκεκριμένου προορισμού! Η ομορφιά του όλη δύναται να εμπεριέχεται στη διάνυση της απόστασης, στο διάβα του μονοπατιού, στις αστραπιαίες στιγμές της μετάβασης, στη συλλογή των πολύτιμων εμπειριών κι εν τέλει στη θέαση των πολύχρωμων εικόνων και παραστάσεων, που τόσο αθώα και διψασμένα αρπάζεις κατά τη διάρκεια της διαδρομής…
ΤΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ… Μιας διαδρομής όμορφης, αλησμόνητης, αξιοπρεπούς, αναλλοίωτης και μεγαλειώδους! Να, μια τέτοια μεγαλοπρεπή διαδρομή πραγματοποίησε και η Εθνική Ελλάδος στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου – Mundial 2014. Είναι η Εθνική μας, είναι οι σύγχρονοι ήρωές μας, είναι οι «Μυθικοί Θεοί» της νεότερης Ελλάδας.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΣ ΤΑΞΙΔΙ των Ελλήνων ποδοσφαιριστών και ηρώων μας, αδιαμφισβήτητα άφησε πίσω του ανεξίτηλα σημάδια εθνικού φρονήματος, υψίστου αθλητικού ιδεώδους, ανθρωπιάς, μεγαλείου ψυχής, ενότητας και φιλοπατρίας, μα κυρίως επανέφερε στις μνήμες όλων μας τις ανατριχιαστικές στιγμές από την τεράστια επιτυχία της Ελλάδας με την κατάκτηση του ευρωπαϊκού κυπέλλου το καλοκαίρι του 2004.
ΩΣΤΟΣΟ, το ταξίδι αυτό δεν ξύπνησε μνήμες μόνο από το Euro 2004, αλλά επανέφερε επίσης θύμησες ιστορικές και πολιτισμικές, που παραπέμπουν στον αληθινό πλούτο της χώρας μας… Στον «ορυκτό» πλούτο των γραμμάτων, στο «χρυσό» των επιστημών, στους «πολύτιμους λίθους» των τεχνών και της φιλοσοφίας, στις αστείρευτες «πετρελαιοπηγές» της γνώσης, της σοφίας και των αξιών.
ΑΥΤΗ Η ΧΙΛΙΟΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΗ ΧΩΡΑ, η χώρα μας, που δοξάζεται μεν ανά τον κόσμο, αλλά γίνεται πότε – πότε και βορά των ξένων ορέξεων, ακριβώς επειδή είναι μια χώρα εγνωσμένης αξίας, ως θεματοφύλακας του Ολυμπιακού ιδεώδους έχει ειδικό χρέος να στηρίζει ες αεί αξίες, όπως η άμιλλα, ο συναγωνισμός, η ειρήνη και η αλληλεγγύη. Άλλωστε, η Ελλάδα έδωσε απλόχερα τα φώτα της στους άλλους λαούς και γέννησε τον πολιτισμό, για τον οποίο σχεδόν προκλητικά υπερηφανεύονται, έως και βαυκαλίζονται σήμερα οι άλλοι λαοί, προβάλλοντας τα δικά τους «savoir vivre»… (!)
ΚΙ ΑΥΤΗ Η ΙΔΙΑ Η ΧΩΡΑ καταφέρνει πάντα να βρίσκεται στο προσκήνιο της επικαιρότητας και τρόπον τινά, πάντα όλοι βρίσκονται με το χέρι στη σκανδάλη, έτοιμοι να «ανοίξουν πυρ», έτοιμοι να την «αφορίσουν», έτοιμοι να τη «λιθοβολήσουν»…
ΑΧ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ, δεν ξεχνώ… Δεν ξεχνάμε… Με την οξυδέρκειά σου άνοιξες διάπλατα τις πόρτες των γραμμάτων! Με το εκτόπισμά σου, έδωσες το ερέθισμα για να πετάξει η ψυχή του ανθρώπου και να δει πιο πέρα από το απτό, το πραγματικό, αυτό που συνοδεύεται πάντα από μια στείρα, λογική εξήγηση και μια επιστημονικά τεκμηριωμένη πλην «ξύλινη» απάντηση.
ΜΗ «ΜΑΣΑΣ»! ΜΗ ΛΥΓΙΖΕΙΣ! Όσο και να σε εχθρεύονται, όσο και να σε «ραπίζουν» άνανδρα και ύπουλα κάτω από τη μέση, εσύ τόσο περισσότερο θα δυναμώνεις! Μην ξεχνάς ότι, εσύ είσαι η χώρα της ευγενούς άμιλλας, εσύ είσαι η Ελλάδα του «ευ αγωνίζεσθαι». Δυστυχώς, κάποιοι, εφορμώμενοι από την πρόσφατη ποδοσφαιρική σου ήττα, προσπαθούν -σχεδόν μανιωδώς- να λησμονήσουν, να πατήσουν «delete» στη συνολική αντρίκια στάση που επέδειξες καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της διαδρομής. Λυσσαλέα και απεγνωσμένα, πάλεψαν και παλεύουν να σε τοποθετήσουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας… Έτσι, ελαφρά τη καρδία, θέλησαν -μετά το πέρας των πρώτων δήθεν επευφημιών τους- να παραγράψουν και να περάσουν στα «ψιλά» τη μεγάλη επιτυχία σου το 2004, αποδίδοντάς την στη μεγάλη συνδρομή της «θεάς τύχης» ή και στο έλεος του Θεού ακόμη, που σε «λυπήθηκε» και σου έδωσε τη νίκη. Ωσάν μη γενόμενο γεγονός, το άφησαν πολύ καλά κλειδωμένο κάπου εκεί, σε κάτι σκονισμένα και αραχνιασμένα συρτάρια του μυαλού τους.
Η ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ του ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 2004 δεν παύει να είναι ένα συνταρακτικό γεγονός! Η επιτυχία των λιονταριών μας γράφτηκε με χρυσά γράμματα στην ιστορία όχι μόνο του ελληνικού και του ευρωπαϊκού, αλλά και του παγκόσμιου αθλητισμού! Ναι! Η Ελλάδα στέφθηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης, αφήνοντας πίσω της όλα τα ποδοσφαιρικά μεγαθήρια – φαβορί για την κατάκτηση του κυπέλλου! Τόσα χρόνια έχουν περάσει κι ακόμα συγκινούμαι, ακόμα με «στοιχειώνει» αυτός ο γλυκός «κόμπος» στο λαιμό, αυτό το όμορφο «σφίξιμο» στο στομάχι, αυτή η αίσθηση υπερηφάνειας που γεννήθηκα από Έλληνες, που όσο κι αν βλέπουμε να πληγώνουν βάναυσα και ανελέητα το Έθνος μας, παρ’ όλα αυτά παραμένουμε στο «ΕΜΕΙΣ», στέκουμε δυνατοί και προχωράμε με ψυχή ελληνική!
ΚΑΙ ΗΡΘΕ, ΛΟΙΠΟΝ, ΤΟ MUNDIAL, η μεγάλη αυτή αθλητική συνάντηση όλων των χωρών του κόσμου. Με το κεφάλι ψηλά, οι Έλληνες διεθνείς μας ξεκίνησαν αυτό το περιβόητο και μεγάλο ταξίδι, έχοντας στις αποσκευές τους μια μεγάλη ευθύνη: όχι την ευθύνη της νίκης, αλλά την ευθύνη της πατρίδας, της αξιοπρέπειας και του πολιτισμού. Την ευθύνη του να είσαι Έλληνας και να φέρεις πάνω σου και μέσα σου το πνεύμα και την ψυχή ενός μικρού στο χάρτη, πλην όμως γιγάντιου στην καρδιά Έθνους! Και τα κατάφεραν! Και πάλεψαν σαν πραγματικά λιοντάρια! Έφθασαν επάξια στους δεκαέξι (16) ! Ναι στους 16! Η Ελλάδα μας, που για πολλούς ήταν το «αουτσάιντερ», η ταπεινή μας Ελλάδα, που μπροστά στο ποδοσφαιρικό διαμέτρημα της Βραζιλίας ή της Αργεντινής μοιάζει ακόμα πιο ταπεινή, έλαμψε και πάλι ανά τον κόσμο! Η Ελλάδα μας… Αυτός ο «μικρός Δαυίδ» πάλεψε με «θηρία» και κέρδισε όχι μόνο μια θέση στις 16 καλύτερες ομάδες του κόσμου, αλλά και την πρώτη, την πιο μεγάλη θέση στην καρδιά μας! Πώς μπορεί να ξεχάσει κανείς την αντοχή, τη δύναμη, την ψυχή και το σθένος των Ελλήνων παικτών μας; Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει ότι ακόμα και στο εκατοστό εικοστό λεπτό του τελευταίου και δυστυχώς μοιραίου για εμάς αγώνα, η αντρειοσύνη και η μαχητικότητά των Ελλήνων ποδοσφαιριστών μάγεψε ακόμα και τους αντιπάλους;
ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ποδοσφαιριστές! Αυτοί είναι οι Έλληνες! Κουβάλησαν στις πλάτες τους την αγωνία και την ελπίδα ενός ολόκληρου λαού. Απέδειξαν γι’ άλλη μια φορά ότι η ελληνική ψυχή είναι άτρωτη. Τα χτυπήματα και οι παντός είδους λαβωματιές δεν την κάμπτουν, δεν την αγγίζουν καν. Τουναντίον, την ανδρώνουν! Έχει μια δύναμη αλλιώτικη αυτή η ψυχή! Έχει μια δύναμη παράξενη αυτή η Ελλάδα! Πάρ’ τε το χαμπάρι επιτέλους όλοι εσείς οι «πολιτισμένοι», που τα όρια του δήθεν πολιτισμού σας φθάνουν μόνο μέχρι τη σωστή τοποθέτηση των μαχαιροπήρουνων στο τραπέζι…!
ΚΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΦΘΑΣΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ… Και ήρθε η ώρα της μεγάλης επιστροφής. Ήρθε η ώρα η δική σας Έλληνες! Είναι πια η ώρα της αναγνώρισης! Η ώρα να σας πούμε από καρδιάς ένα μεγάλο «ευχαριστώ», γιατί ξυπνήσατε μέσα μας την ομορφιά της ανθρώπινης υπόστασης και της μεγάλης ψυχής! Γιατί γι’ άλλη μια φορά, κρατώντας στα χέρια σας μια σημαία ευλογημένη από το Θεό, φροντίσατε να μας υπενθυμίσετε, ότι πίσω μας και μπροστά μας βασίλευε και βασιλεύει ένα έθνος λαμπρό και υπερήφανο ανά τους αιώνες. Μας υποδείξατε γι’ άλλη μια φορά ότι η πίστη στην πατρίδα φέρνει ομοψυχία και αλληλεγγύη! Μας ενώσατε, μας κάνατε υπερήφανους! Κρατήσατε στους ώμους σας το «ασήκωτο φορτίο» του Εθνικού μας Ύμνου! Να είστε σίγουροι, ότι η ψυχή σας διάνθισε τις ψυχές μας! Η δύναμή σας αφόπλισε τους άλλους, τους «καλύτερους», τους νικητές… Το σθένος σας θα αποτελεί πάντα το φωτεινό παράδειγμα!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ το Θεό που είμαι Ελληνίδα! Ευχαριστώ, τέλος, εσάς για το μεγαλείο της ψυχής σας, μα πάνω απ’ όλα σας ευχαριστώ για τα ανεκτίμητα αισθήματα συγκίνησης και υπερηφάνειας που χαρίσατε σε κάθε Ελληνίδα και Έλληνα απανταχού της γης!
Υ.Γ. Σ’ αυτή την εποχή, που η κρίση και η διάβρωση των πάντων (θεσμών, αξιών, ιδεών) δεσπόζει πλέον επιβλητικά, η Εθνική Ελλάδος Ποδοσφαίρου έγινε ο «γαλανόλευκος φάρος» δείχνοντας σ’ όλους μας το δρόμο!
Νεκταρία Λυμπέρη
