«Στη μνήμη του Γιάννη Μοτίβου»

της Γεωργίας Βλαχάκου

Ψάχνοντας για «κρυμμένους» θησαυρούς στο χρονοντούλαπο της ζωής, ανακάλυψα ένα «λεύκωμα» του 1947, της αείμνηστης μητέρας μου Μιμίκας Τσετσέρη, που μέσα σ’ αυτό αγόρια και κορίτσια έχουν απαντήσει στις ερωτήσεις με «ψευδώνυμο», όπως συνήθιζαν.

Ένα από τα αγόρια, ο Γιάννης Ανδριτσάκης, απαντάει έμμετρα και καλλιγραφικά σε όλες τις ερωτήσεις όπου φαίνεται το ποιητικό του ταλέντο και η καλλιτεχνική του ευαισθησία, υπογράφοντας με το ψευδώνυμο «Γιάννης Μοτίβος».

Αυτό το «ψευδώνυμο» κράτησε από παιδί μέχρι την ημέρα που έφυγε από τη ζωή, και στη συνέχεια η ζωή τον κράτησε ζωντανό και έγινε γνωστός και στους νεότερους ως «Γιάννης Μοτίβος».

Για «του λόγου το αληθές» παραθέτω τις πιο κάτω φωτογραφίες:

Λεύκωμα

Λίγες από τις έμμετρες απαντήσεις του:

Τι είναι αγάπη;