Πολλές φορές η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς. Τους θρασείς όμως, σπάνια.
Για τις πρώτες διεθνείς αφίξεις το 1986 στο αεροδρόμιο Καλαμάτας, βασικός παράγοντας ήταν η τόλμη του Σταύρου Μπένου, δήμαρχου Καλαμάτας στις αρχές των καινοτόμων “1980’s”. Οι πρώτοι τουρίστες ήρθαν στην παλιά, προκάτ παράγκα της Ολυμπιακής. Με τις βαλίτσες να παραλαμβάνονται από το καρότσι και με τον έλεγχο χειραποσκευών να γίνεται με… ψαχούλεμα, χωρίς μηχάνημα με ακτίνες. Όμως αυτή η τόλμη χάρισε στη Μεσσηνία ένα διεθνές αεροδρόμιο, αρκετά πεντάστερα resorts μετά το Costa Navarino και 55.000 τουρίστες το 2013, αν σημειώσαμε σωστά.
Σήμερα, με πολλαπλάσιες απαιτήσεις για την ασφάλεια των πτήσεων και για τις προσλαμβάνουσες των επιβατών, ο Σταύρος Μπένος ίσως δεν είχε παρόμοια τύχη. Ίσως και να έπρεπε να καθήσει στην ουρά για κονδύλια και ευήκοον ους. Αλλά τώρα στη θέση του κάθεται ο Παναγιώτης Νίκας. Στον οποίο πριν λίγες ημέρες αποδόθηκε η παρακάτω ανακοίνωση:
«εάν δεν διατεθεί κονδύλι περί τα 40 εκατ. ευρώ, η κατάσταση (στο αεροδρόμιο Καλαμάτας) θα οδηγηθεί σε αδιέξοδο διότι η επιβατική κίνηση έχει αυξηθεί σημαντικά, την ώρα που το αεροδρόμιο έχει και στρατιωτική λειτουργία, ο αεροσταθμός είναι μικρός, ενώ ο χώρος για τη στάθμευση αεροσκαφών ελάχιστος. (…) ο αερολιμένας μας εξυπηρετεί όλη την περιοχή της Νότιας Πελοποννήσου, ενώ τον χρησιμοποιούν μέχρι και επιβάτες από την Αθήνα, για πτήσεις με εταιρείες χαμηλού κόστους οι οποίες συνδέουν την Καλαμάτα με διεθνείς προορισμούς (…).
Σας σόκαρε; ΟΚ, ποτέ η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ακριβώς, συχνά όμως ως κακόγουστη φάρσα. Σχολιάζουμε ως Λάκωνες (όχι Μεσσήνιοι) τις δηλώσεις του δημάρχου Καλαμάτας. Παρατηρούμε αναπόδεικτους ισχυρισμούς και στρογγυλοποιήσεις που ελάχιστα απέχουν από το επίπεδο του λαϊκισμού και της αλαζονείας. Η αμετροέπεια ξεπερνά και αυτήν της Περιφέρειας, για το αεροδρόμιο-σοκάκι της Τρίπολης.
Στην ανακοίνωσή του, ο δήμαρχος Καλαμάτας ζητά 40 εκ ευρώ. Για να καταλάβουμε τι λέει, ζητά μισό καινούριο αεροδρόμιο. Διότι ένα καινούριο στη Λακωνία, είχαμε κάποτε υπολογίσει πως θα στοίχιζε περίπου 80 εκ. ευρώ. Όμως τα 40 εκ. ευρώ που ζητά ο κ. Νίκας για την αναβάθμιση του αερολιμένα Καλαμάτας, ένα χρόνο πριν ήταν 25 εκ. ευρώ και η Περιφέρεια (έλεγε ότι) τους έδινε τα 15 εκ. ευρώ.
Χάσατε ήδη το λογαριασμό; Το μισό νέο αεροδρόμιο ο κ. Δήμαρχος το ζητά για το αβέβαιο μέλλον και με άλλοθι μια καλή τουριστικά χρονιά. Σε άλλα αεροδρόμια βέβαια με σταθερά υψηλές αφίξεις, περίμεναν υπομονετικά δεκαετίες για επέκταση στα κτίρια. Στοίβαζαν εν τω μεταξύ τους τουρίστες στον ήλιο (Ηράκλειο). Α, από κάποιους άλλους έχουν κλέψει τουλάχιστον 2 φορές το αεροδρόμιο (Λακωνία) και τους καταδίκασαν στην τουριστική υπανάπτυξη. Αφήστε δε που κάποιοι ακόμη έχουν αεροδρόμιο, αλλά δεν τους αφήνουν να το λειτουργήσουν (Ανδραβίδα).
Εκτός από τον κ. Δήμαρχο Καλαμάτας, η Περιφέρεια Πελοποννήσου ζητά μεταξύ 75 εκ και 90 εκ ευρώ για νέο αεροδρόμιο στην εγγενώς προβληματική Τρίπολη. Η Αρκαδία έχει βέβαια για άλλοθι λίγα χιλιόμετρα ημιβραχώδους ακτογραμμής. Αλλά για να μην τους πάρουν με τα βότσαλά της, προσπαθεί να μας πείσει ότι θα φτάσει και για εμάς τους Λάκωνες.
Το πιθανότερο είναι ότι ως Νέμεσις, ούτε η Περιφέρεια, ούτε ο Δήμαρχος θα πάρουν ότι ζητάνε. Ήδη ο δήμαρχος Καλαμάτας αναγνωρίζει ότι οι υποσχέσεις της Περιφέρειας για αναβάθμιση του αερολιμένα (με 15 εκ ευρώ), έμειναν στα χαρτιά. Αναγνωρίζει επίσης ότι το αεροδρόμιο Καλαμάτας στοίχισε έναν αντιπεριφερειάρχη έως σήμερα. Χωρίς να έχει μετά την ανθρωποθυσία καλύτερη τύχη από το γεφύρι της Άρτας. Είναι οφθαλμοφανές ότι η μία πόλη πάει να βγάλει τα μάτια της άλλης. Η Περιφέρεια λέει στην Καλαμάτα «να μοιραστούμε τις πτήσεις που σας περισσεύουν» και η Καλαμάτα ζητά μαξιμαλιστικά ένα δεύτερο… “El Venizelos” γιατί η έπαρση περίσσεψε και δεν πρέπει να περισσέψουν χρήματα για αλλού. Ζήσε κι άσε τους άλλους να πεθάνουν.
Ο Δήμαρχος Καλαμάτας προσθέτει ότι τρέχουν ακόμη και από την Αθήνα για να πετάξουν φτηνότερα από την Καλαμάτα. Για τον πατριωτισμό και κάποιων Καλαματιανών φυσικά δεν αμφιβάλλουμε. Αλλά κάτι τέτοιο δεν συνιστά «ρεύμα» ούτε επιχειρησιακή διαπίστωση, ούτε καν υπόθεση εργασίας. Έχουμε επισημάνει ότι αντίστοιχη ροή δεν έχει παρατηρηθεί από Αθηναίους ούτε στην Πάτρα. Η Πάτρα είναι πιο κοντά στην Αθήνα. Από χρόνια έχει μέσο σταθερής τροχιάς και υψηλής ταχύτητας και πτήσεις low cost. Πολύ πριν ακόμη μάθει να τις προφέρει σωστά η Περιφέρεια Πελοποννήσου. Η Πάτρα όμως αποδεδειγμένα προσελκύει επιβάτες από την Ηλεία και την Αιτωλοακαρνανία. Η Καλαμάτα από πού; Έως πρόσφατα, ακόμη και οι Τριπολιτσώτες έφταναν γρηγορότερα στην Αθήνα από ότι στο αεροδρόμιο στη Μεσσήνη. Για τους Λάκωνες δε, η Αθήνα ήταν – δεν ήταν μισή ώρα μακρύτερα από τη διάβαση του Ταυγέτου και τη διάσχιση της κυκλοφορίας στην εκτενή πόλη της Καλαμάτας.
Τελικά δικαιώνεται στις δηλώσεις του δήμαρχου Καλαμάτας ο Rui Moreira, ο ανατρεπτικός, πορφυρογέννητος συνάδελφός του στο Porto (Πορτογαλία). Ο οποίος, σε πρόσφατη συνέντευξή του στους Times της Ν. Υόρκης δήλωνε: «Ο πραγματικός ανταγωνισμός είναι μεταξύ πόλεων. Όχι μεταξύ κρατών» (Outsider’s Victory in Portugal Reflects Continent’s Discontent, New York Times, 7 Νοεμβρίου 2013)
Άποψή μας είναι ότι καμία από τις δύο πόλεις δεν χρειάζεται -ή αν θέλετε, δεν δικαιούται- πραγματικά ούτε ένα ευρώ για τα αεροδρόμιά της σήμερα. Οι δεικδικήσεις αμφότερων γίνονται αντιληπτές μόνο μαξιμαλιστικά.
Συνιστά όμως θράσος και πρόκληση να επαναλαμβάνεται ο ισχυρισμός ότι το αεροδρόμιο Καλαμάτας μπορεί να προσφέρει το οτιδήποτε στη Λακωνία. Έστω και υποθετικά. Για 27 χρόνια, δεν γνωρίζουμε ούτε για μία διανυκτέρευση τουρίστα στη Λακωνία με πύλη εισόδου την Καλαμάτα. Όποιος έχει άλλα στοιχεία, θα τα καλωσορίσουμε.
Δεν θα προκύψουν διανυκτερεύσεις ούτε από το Λεύκτρο (το τελευταίο παραμύθι των Μεσσηνίων), εκτός ίσως από ολιγόωρες εκδρομές ως το Μυστρά. Χωρίς καν στάση στην πόλη. Κανείς δεν δωρίζει. Πώς θα προσφέρει το αεροδρόμιο Καλαμάτας στη Λακωνία, ότιαν ήδη οι τουρίστες δεν φτάνουν καν στην… Τριφυλλία.
Όλα τα παραπάνω όμως, ουσιαστικά ξεγυμνώνουν την ελειμματική τουριστική πολιτική του ίδιου του κράτους: Οι περιοδικές ειρωνείες Μεσσήνιων δημοσιογράφων ότι «κάθε πόλη και ελικοδρόμιο-κάθε Νομός και αεροδρόμιο», προσπαθούν να σκεπάσουν μόνο αυτό. Ότι η Ελλάδα, έπρεπε μάλλον να έχει ακριβώς ένα αεροδρόμιο σε κάθε τουριστική περιφέρεια (όπως αυτή ορίζεται) καν ίσως πριν φτιάξει αυτοκινητόδρομους.
Εμείς δεν μεγαλοπιανόμαστε ότι θα κάνουμε το Γύθειο hub port. Ούτε διεκδικούμε να εκτοπίσουμε το Κατάκολο του 1 εκ αφίξεων και να λέμε ότι οι τουρίστες θα «busάρονται» από το Γύθειο στην Ολυμπία και την Επίδαυρο, εκλιπαρώντας να μας φτιάξουν λιμάνι. Αλλά σημαντικότερα, δεν μπορούμε να φανταστούμε π.χ. το Δήμαρχο Καρπάθου να λέει στους Κασσιώτες ότι δεν χρειάζονται λιμάνι επειδή έχει η Κάρπαθος. Και ότι από την Κάρπαθο έως την Κάσο, μπορούν να συνεχίσουν κολυμπώντας, με καρυδότσουφλα ή με φουσκωτά.
Το πρόβλημα είναι ότι σε εμάς λένε τόσα και άλλα τόσα διότι απλά τα ακούμε αδιαμαρτύρητα για δεκαετίες. Μπορεί βέβαια να μην έχουμε καταλάβει ούτε τι μας λένε, ούτε τι μας κλέβουν. Όταν όμως τα εγγόνια μας μελετούν την ιστορία ενός Νομού με το μισό πληθυσμό από ότι σήμερα και με εικόνα -περίπου- εθνικού πάρκου (αν όχι επαρχιακού δρυμού με καφενεία και ΑΠΕ, καθώς τώρα, ακόμη και οι δημόσιες υπηρεσίες φεύγουν, παρασύροντας μαζί τους και τον πληθυσμό) ίσως καταλάβουν καλύτερα.
Από την ομάδα των ειδικών συνεργατών της apela
