Ο Γιώργος Π. Δημάκος γεννήθηκε στη Μυρσίνη (Πανίτσα) της Μάνης το 1907. Στα 1912 μετανάστευσε στην Αλεξάνδρεια, όπου μαθήτευσε στα εκεί Κοινοτικά Σχολεία, αποφοιτώντας από το Αβερώφειο Γυμνάσιο. Αδέλφια του ήταν ο γνωστός δημοσιογράφος Ανδρέας Δημάκος, ο ιατρός Αλέκος Δημάκος και ο νομικός Λεωνίδας Δημάκος.
Από νεαρός άρχισε να ασχολείται με τα Γράμματα, έγραφε ποιήματα και σύχναζε στους φιλολογικούς κύκλους της Αλεξανδρείας. Αργότερα πήγε στην Αθήνα και εργάστηκε ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες ¨Ανεξάρτητος¨, ¨Εστία¨ και ¨Μωρηάς¨.
Ως δημοσιογράφος είχε κατορθώσει, με ιδιαίτερη ικανότητα και ευαισθησία, να πάρει συνέντευξη από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες των χρόνων του Μεσοπολέμου. Είκοσι έξι από εκείνες τις συνομιλίες περιελήφθησαν σ΄ ένα βιβλίο – που όπως ο ίδιος σημειώνει στον πρόλογο, όμοιο του δεν είχε κυκλοφορήσει έως τότε στην Ελλάδα – με τίτλο ¨Οι εξέχοντες Έλληνες. Απ΄ την καλή και την ανάποδη¨, το οποίο κυκλοφόρησε για τους αναγνώστες του ¨Ανεξάρτητου¨ την 1/7/1934. Γεώργιος Καφαντάρης, Αλέξανδρος Παπαναστασίου, Γεώργιος Κονδύλης Ιωάννης Μεταξάς από τους πολιτικούς, Κωστής Παλαμάς, Παύλος Νιρβάνας, Γρηγόριος Ξενόπουλος, Άγγελος Σικελιανός, Δημοσθένης Βουτυράς, από τους συγγραφείς, Κωνσταντίνος Παρθένης, Γιαννούλης Χαλεπάς, Αιμίλιος Βεάκης, Μαρίκα Κοτοπούλη, Κυβέλη, από τους καλλιτέχνες, είναι μερικές από τις προσωπικότητες που σκιαγραφούνται στο εν λόγω βιβλίο.
Σημειώνεται επίσης, η βαθυστόχαστη μελέτη του με θέμα ¨Ο Καβάφης και το έργο του¨, που δημοσιεύτηκε στο αλεξανδρινό έντυπο ¨Ίσις¨ τον Αύγουστο του 1928.
Για την ποίηση του, ο Μ. Γιαλουράκης σημειώνει πως ¨έγραψε μερικούς αξιοπρόσεκτους λυρικούς στίχους. Η δε συλλογή του ¨Ρόδα της Αυγής¨ μαρτυρά τον γνήσιο καλλιτέχνη¨.
Ο πολύ όμορφος αυτός νέος πέθανε δυστυχώς σε ηλικία μόλις 27 ετών, από μία μόλυνση σε κάποιο δόντι, στην Αθήνα του 1934.
Ο Γεώργιος Δημάκος εξέδωσε τα εξής βιβλία : ¨Ρόδα της Αυγής¨, εκδ. Γράμματα, Αλεξάνδρεια 1927 – ¨Παλμοί¨, Αλεξάνδρεια 1929 – ¨Ο Παλαμάς και ο κομμουνισμός¨, Αλεξάνδρεια 1929 – ¨Αέρα, Φως¨, τυπ. Πατριαρχικό Τυπογραφείο, Αλεξάνδρεια 1930 – ¨Ένα μοιρολόγι¨, Τρίπολη 1930 – ¨Με τη ζωή και με σένα¨, Τρίπολη 1932 – ¨Οι εξέχοντες Έλληνες. Απ΄ την καλή και την ανάποδη¨, εκδ. εφημερίδας ¨Ανεξάρτητος¨, Αθήνα 1934.
Ας παραθέσουμε λοιπόν δύο ποιήματα του Δημάκου και μέσω των στίχων τους ας ταξιδέψει η ψυχή μας σε τόπους και στιγμές του χθες…
Απολογία
Απ΄ τα παληά μας όνειρα τι μείνανε ;
Λίγα τραγούδια ξεχασμένα μόνο,
που άλλοτε συγκίνηση μας δίνανε
και μας γεμίζαν με χαρά και πόνο.
Λίγα φτωχά τραγούδια που τα λέγαμε
σ΄ ένα σκοπό κοινό, συνηθισμένο.
Κι όμως εμείς τόσες φορές εκλαίγαμε
απ΄ την ψυχή μας, νοιώθοντας κλεισμένο
κάτι σ΄ αυτά. Μα να τα χρόνια πέρασαν
στης νέας ζωής την άγρια πόλη.
Ψυχροί στα όνειρα που τώρα γέρασαν
αλλού γυρνάμε το βαρύ κεφάλι.
Κι απ΄ τα παληά μας όνειρα να μείνουνε
λίγα τραγούδια μπόρεσαν και μόνο,
που κι αν τα πούμε δεν μας δίνουνε
καμιά χαρά, κανένα πόνο.
Σίντι Μπισρ
Μια χρυσοκίτρινη γραμμή,
δυο φοινικιές κι ένα τζαμί,
κάποια φωνή που σβύνει.
Αλάχ ουάκμπαρ ! κι ο πιστός,
που προσκυνάει γονατιστός
του κόσμου τη γαλήνη.
Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ
