Αχ! Σπάρτη μου πώς γίνηκες
’πο ’να μικρό σκαθάρι
και στην κορφή οι φοίνικες
έχουν ένα πιθάρι
από την αρχαιότητα
κιονόκρανο για γλάστρα
των Φαραώ θεότητα
π’ έστειλε από τ’ άστρα.
Με δωρικούς πια κίονες
μοιάζουνε οι κορμοί τους
που τους σκαλίσαν Ίωνες
να κρύψουν την ορμή τους.
Κανόνια σε κιλλίβαντες
μέσα στη λεωφόρο
πολεμιστές και γίγαντες
με κανονιοφόρο.
Μες τις αυλές μαράθηκαν
ομπρέλες είν’ τα φύλλα
παλιές χαρές ξεράθηκαν
θλίψη κι ανατριχίλα.
Φτωχά της κρίσης θύματα
με δυο σταθμά και μέτρα
σπυριά και εξανθήματα
έριξαν πίσω πέτρα.
Β. Γ. Βλαχάκος
