« Ἄ! Αἱ ἐκλογαί, αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη ἐπὶ ἑβδομήκοντα ἔτη ἀσχολία μας, ἀφ᾽ ὅτου ἠλευθερώθημεν, ἀφ’ ότου δηλαδὴ μετηλλάξαμεν τυράννους, τοὺς ὁποίους διὰ τῶν ἐκλογῶν φανταζόμεθα, ὅτι ἀντικαθιστῶμεν τάχα συχνότερον, ὅπως μὴ ἀποδειχθῆ ψευδὲς τὸ δημῶδες λόγιον: “Ἄλλαξε ὁ Μανωλιὸς κι ἔβαλε τὰ ροῦχ’ ἀλλιῶς”.»
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης ( από το θρησκευτικό του άρθρο “Άη μου Γιώργη”)
Tόσος κόσμος και λαός, πούθε να βρέθηκε μωρέ για να στελεχωθούν τόσω λογιών ψηφοδέλτια; Τι ομαδική έκρηξη προσφοράς είναι αυτή που μας βρήκε!
Με τέτοια συμμετοχή, τίποτα δε μας σταματά εμάς τώρα.
Πάνω από χίλιοι οι υποψήφιοι στις αυτοδιοικητικές εκλογές στη Λακωνία. Τρελαθήκαμε εντελώς ως θα λεγε κι ο Φρέντυ Γερμανός ή μήπως έχουμε πάθει καμιά ομαδική
ψηφ-ασθένεια και δεν το χουμε πάρει χαμπάρι;
Για να ρίξουμε μια ματιά στις κατηγορίες λοιπόν αυτών των υποψηφίων μιας και μας προέκυψαν τόσοι πολλοί.
Πρώτα-πρώτα, έχουμε τους πρωτοκλασάτους, τους επικεφαλείς, αυτούς που επικαλούνται μιας και είναι μέσα στα πράγματα συνέχεια, το έργο τους, τη συνέπειά τους, την ιστορία τους, το ήθος τους, τη διαδρομή τους κι άλλα τέλος πάντων τέτοια που ωραία είναι να τα ακούς και να τα διαβάζεις. Κορδωμένοι, διπρόσωποι και εγωκεντρικοί οι περισσότεροι από αυτούς, αλλά άιντενες να τους πεις και κουβέντα.
Κατ΄ εξακολούθηση σωτήρες της μιας οργιάς τόπου μας.
Μετά έχουμε τους παραδοσιακούς που βρέξει-χιονίσει ή και ζέστη αν ζεματίσει, αυτοί θα είναι πάντοτε εκεί. Η μόνη τους αλλαγή έγκειται στο όνομα του συνδυασμού που θα επιλέξουν να μπούνε κάθε φορά.
Μερικοί από αυτούς, λόγω του επαγγέλματος και μόνο και των γνωριμιών που μέσω αυτού έχουνε καταφέρει, περνούν χωρίς να κουνήσουν ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι.
Οι υπόλοιποι από τους παραδοσιακούς που δε διαθέτουν ένα τέτοιο βαρβάτο επάγγελμα, είναι κυρίως άνθρωποι επιτυχημένοι στη πρακτικότητα των κινήσεων τους (πιστεύω να είπες του μπατζανάκη σου να κατέβει από την Αθήνα την Κυριακή έτσι; Το δρομάκι για το κτήμα άλλωστε, είναι σχεδόν έτοιμο..)
Μια άλλη κατηγορία, είναι αυτοί με τα βαριά βιογραφικά και με τις πολλές ιδιότητες, θέσεις που υπηρέτησαν, προεδρεία που ορφάνεψαν χωρίς τη δική τους φοβερή παρουσία.
Ηλεκτρονική προβολή οπωσδήποτε( που πας χωρίς facebook ωρέ Καραμήτρο) και πάθος και όραμα και «κατόπιν ωρίμου σκέψεως..» βεβαίως-βεβαίως, έλαβε τη δυσκολοτάτη απόφαση για την κάθοδο του εις τον εκλογικό στίβο.
Για τους εντεταλμένους να εκπληρώσουν τη κομματική τους αποστολή με τη συμπλήρωση του ψηφοδελτίου της νίκης, τα ξέρετε νομίζω πια τόσα χρόνια και περεταίρω αναφορά δε χρειάζεται. Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα κι άλλο κακό μη μας έβρει.
Τέλος, υπάρχει κι αυτή η κατηγορία υποψηφίων της τσόντας. Όχι δηλαδή της κανονικής τσόντας μη παρεξηγηθούμε κιόλας μέρες που είναι, αλλά της τσόντας ως συμπληρώματος του ψηφοδελτίου.
Τίποτις ξεχασμένα παλικάρια σε κανα χωριό που άλλον τέτοια ώρα δε βρίσκουμε και κομμάτια να γίνει ας βάλουμε φτούνον, τίποτα γυναίκες, σύζυγοι υποψηφίων-που λόγω ποσόστωσης βλέπετε- κι άλλα τέτοια παραδείγματα, άλλοτε κωμικά κι άλλοτε ειλικρινώς αξιοδάκρυτα.
Μα καλά θα μου πεις, δεν υπάρχουν κι άτομα μέσα σε αυτές τις κατηγορίες που πραγματικά αξίζουν και εννοούν τα όσα λένε και προθέσεις καλές έχουνε;
Βεβαίως και υπάρχουν. Μα είναι σταγόνα στον ωκεανό πια!
Μέσα σε τέτοιο ραβαΐσι, είναι δύσκολο να τους βρεις κι αν τους βρεις θα ναι δύσκολο να τους πιστέψεις κι αν τους πιστέψεις θα ναι δύσκολο να τους ψηφίσεις, εξαιτίας όλων αυτών που παρεμβαίνουνε μεταξύ ημών και της ψήφου μας.
Οι περισσότεροι που αξίζουνε άλλωστε, δε θα μπουν ποτέ υπό τις παρούσες συνθήκες σε τέτοιες λίστες όχι από αδιαφορία για τα κοινά, αλλά από υπερβολικό ενδιαφέρον και εκτίμηση ίσως που για αυτά τρέφουν.
Είναι αυτοί που κλείνουν τα αυτιά τους στις φανφάρες και τα πανηγυράκια της πλάκας και προσπαθούν να στήσουν έναν σοβαρό εαυτό, ακέραιο και με πύκνωση στοιχείων ζωτικού ενδιαφέροντος, έτσι ώστε να μπορέσουν να προσφέρουν αυτές τις αλήθειες τους μες σε μικρές ομάδες ανθρώπων που τυχόν να προκύψουν ή που λειτουργούν ήδη, όπου μπορούν πραγματικά να επικοινωνούν λεύτερα, να σκέπτονται χωρίς παρωπίδες και δίχως συμφέροντα, να γελάνε, να αυτοσαρκάζονται, να συνεννοούνται και να περνάνε καλά.
Μόνο μέσα από τη σύσταση μικρών λειτουργικών ομάδων ανθρώπων, μπορεί να προέλθει το κάτι τις αξιόλογο.
Σπάζει έτσι το σύστημα σε μικρά κομμάτια που έλεγε κι ο Χρόνης Μίσσιος ώστε να μπορεί να ελεγχθεί, αφού όμως πρώτα έχει αποβάλει ο καθένας ( κι εδώ ακριβώς είναι το δύσκολο της υπόθεσης που απαιτεί συνειδητοποιημένους πολίτες με πολύ δυνατή εσωτερική καλλιέργεια) το κομμάτι του συστήματος που έχει ήδη απορροφήσει.
Η δημιουργία τέτοιας ποιότητας πολιτών, θα επανα-νοηματοδοτούσε και τη λειτουργία θεσμών και λειτουργιών όπως η Πολιτεία, ο Δήμος, το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι που τώρα ασφυκτιά από την επέλαση των μυρίων ομοίων πολιτικάντηδων της συμφοράς και των πειθήνιων ψηφοφόρων που έναντι πινακίου φακής, άγονται στην ευτέλεια.
Κατά τα άλλα, όλα τ΄ άλλα, είναι φλούδια και ζουμιά!
Γιάννης Βαρελλάς
* Ράγκα Παράγκα -φράση από ποίημα του Ανδρέα Εμπειρίκου που σημαίνει «Όταν τα συνήθη λόγια δεν φτάνουν»
