Έχουμε γράψει επανειλημμένα πως το ¨στην Αλεξάνδρεια ζάχαρη και στο Μισίρι ρύζι¨, καθώς κι οι σπαρμένες λίρες στο χώμα της Αιγύπτου, αποτελούν αστικά μυθεύματα.
Η ζωή των Αιγυπτιωτών και ιδιαίτερα των πρωτοπόρων στη Νειλοχώρα είχε πολλά δάκρυα και ιδρώτα, πολλή και επίπονη εργασία πλάι στο φίλο αιγυπτιακό λαό, αρρώστιες και κακουχίες, καθώς και θανάσιμες εκπλήξεις.
Μια τέτοια έκπληξη ήταν για παράδειγμα όταν ο ταχυδρόμος, μεσάζων των μαστροπών, πήγαινε γράμματα από την Αίγυπτο κυρίως στα πάμφτωχα ελληνικά νησιά του Αιγαίου, κι έταζε στις οικογένειες σπουδαίες δουλειές και τύχες για τα κορίτσια τους, που σαν τελικά πείθονταν και έκαναν το μεγάλο ταξίδι, κατέληγαν στα πορνεία Αλεξανδρείας και Καΐρου.
Μια άλλη έκπληξη που βίωναν οι Αιγυπτιώτες ήταν η εγκληματικότητα, σε όλες της τις μορφές, με αποκορύφωμα τις δολοφονίες. Μια δολοφονία λοιπόν, θα καταγράψουμε κι εμείς, που έλαβε χώρα στα 1902 και παρουσιάστηκε σε φύλλο της αλεξανδρινής εφημερίδας ¨Ταχυδρόμος¨ στις 26 Μαΐου, από τον άγνωστο σήμερα τακτικό της ανταποκριτή, υπό τον τίτλο ¨Καφρ ελ Ζαγιάτ : Δολοφονία Σάββα Βασιλείου¨.
Ας ξετυλίξουμε λοιπόν το κουβάρι της πλοκής, διατηρώντας την ορθογραφία της εποχής, ένα κουβάρι αίματος που στην αρχή και στο τέλος του άρθρου φανερώνει πως οι δολοφονικές επιθέσεις εναντίων Αιγυπτιωτών δεν ήταν διόλου σπάνιες:
¨Κακούργημα στυγερόν διεπράχθη πάλιν προχθές (23/5) το εσπέρας και το θύμα ήτο ως πάντοτε Έλλην.
Ο Σάββας Βασιλείου εκ Λήμνου, προ πολλών ετών εγκατεστημένος εν Σοαλμία, πλησίον της Τέλας.
Η άγρια δολοφονία του εξετελέσθη υπό τας εξής τραγικάς όντως περιστάσεις:
Την εσπέραν της παρελθούσης Παρασκευής ενώ ητοιμάζετο να δειπνήση, εισελθόντες εις τον ιδιόκτητον οίκον του οι κακούργοι, τον στραγγάλισαν…! Κατόπιν ανοίξαντες το χρηματοκιβώτιον του, αφήρεσαν ότι εύρον εις χρήματα και εις ομόλογα.
Αλλ΄ ίνα καλύψωσι το έγκλημα των, μετέφερον το θύμα των εις παρακείμενον μικρόν δωμάτιον, το οποίον εχρησίμευεν ως λουτρόν, χύσαντες δε επ΄ αυτού πετρέλαιον έθεσαν πυρ και… απήλθον ανενόχλητοι!…
Ούτω πως τουλάχιστον επιμαρτυρούσι τα εναπομείνοντα ίχνη ότι συνετελέσθη η άτιμος αύτη δολοφονία.
Διότι ευρέθησαν αι παντούφλαι προ του καναπέ, επ΄ αυτού δε τα διόπτρα του δυστυχούς Σάββα και εν…βιβλίον, και επί της τραπέζης εν πινάκιον πλήρες βραστών γαιομήλων!
Φαίνεται ότι ο δολοφονηθής αμερίμνως ετοιμάζων το δείπνον του, είχεν ανοικτήν έτι την θύραν της οικίας του, αφ΄ ης εισελθόντες οι δολοφόνοι τω επετέθησαν.
Φαίνεται επίσης ότι το πυρ, μετά την καύσιν του πετρελαίου, θα εσβέσθη αφ΄ ευατού διότι μόνον χθες το πρωί τυχαίως εγνώσθη το έγκλημα και κατηγγέλθη εις τας αρχάς.
Επί τόπου μετέβησαν αι εγχώριοι αρχαί Σίμπιν ελ Κωμ, υφ΄ ας υπάγεται η Καφρ Σοαλμία, όπου και εκ μέρους του Προξενείου Τάντας μετέβη χθες ο γραμματεύς, σήμερον δε ο αναπληρωτής κ. Αστεριάδης, ιατρός.
Καθά επληροφορήθημεν εκ των διεξαχθεισών προχείρων ανακρίσεων σπουδαίαι υπόνοιαι βαρύνουσι βεδουΐνον τινά φύλακα, όστις εγνώσθη ότι εφύλαττεν (!…) την εσπέραν εκείνην έξωθεν της οικίας του δολοφονηθέντος και ο οποίος έκτοτε εξηφανίσθη, ήδη δε καταζητείται υπό των αρχών.
Η είδησις της δολοφονίας του ατυχούς Σάββα Βασιλείου μεταδοθείσα εις όλην την περιφέρειαν του διαμερίσματος, επροξένησεν ειλικρινή λύπην και κατάπληξιν, καθόσον ο μακαρίτης, πρότυπον τιμίου και φιλησύχου πολίτου, ήτο αγαπητός παρά πάντων.
Εγκαταλείποντες τα σχόλια εις την σύνταξιν του ¨Ταχυδρόμου¨, αρκούμεθα να ερωτήσωμεν τας Προξενικάς ημών αρχάς, αν θα εξακολουθήσωσι ανεχόμεναι την κατακρεούργησιν τόσων υπηκόων των, μετά της αυτής εφεκτικότητος, ή ετήρησαν μέχρι τούδε¨.
Λεζάντα φώτο : Αιγυπτιακό χωριό στα 1900, παρόμοιο μ΄ αυτό που έγινε το φονικό.
Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ
