Επηρεασμένοι από τα τελευταία συναρπαστικά νέα για ύπαρξη νερού – έστω και αλμυρού- στο γειτονικό μας κόκκινο πλανήτη, τον Άρη, τον οποίο συχνά θαυμάζουμε τη νύχτα από το μπαλκόνι μας, μερικοί σκέφτονται ότι πλησιάζει η ποθητή ώρα που θα συναντήσουμε επί τέλους τους εξωγήινους.
Διατηρώντας μεγάλες επιφυλάξεις για μια τέτοια συνάντηση, καταθέτω πρόχειρα κάποιες σκέψεις επί του θέματος.
Το εξελικτικό άλμα από τα μικρόβια σε κάτι που θα έμοιαζε με άνθρωπο είναι τεράστιο. Ακόμη και το άλμα από μια μουριά σε άνθρωπο το ίδιο είναι. Μπορείτε να φανταστείτε μια μουριά να λέει καλημέρα;
Το ζήτημα λοιπόν είναι:
Υπάρχει αλλού ζωή σε οποιαδήποτε μορφή; Αν υπάρχει πόσες θα ήταν οι πιθανότητες ότι αυτού του είδους τα όντα θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν με μας; Προσωπικά τις βρίσκω ελάχιστες.
Πράγματι φαίνεται πιθανό να υπάρχει κάπου μια αποικία με λειχήνες ή βρύα ή μυρμήγκια. Όσο όμως ανεβαίνουμε την ιεραρχία στα είδη της εξέλιξης, οι πιθανότητες μειώνονται δραματικά. Άλλωστε και άνθρωποι να υπάρχουν ή τέλος πάντων κάτι σαν άνθρωποι, θα έχουν ντε και καλά γλώσσα; Θα έχουν επιθυμία να επικοινωνήσουν;
Ένα άλλο πρόβλημα είναι αυτό των αποστάσεων. Αν τα όντα αυτά, τα υποτιθέμενα ευφυή, ζούνε σε κάποιον πλανήτη εκτός Γαλαξία, πόσο χρόνο θα χρειάζονταν για να διασχίσουν το αχανές ή έστω να στείλουν ένα σήμα;
Αν υποθέσουμε ότι η εξέλιξη «εξελίσσεται», τίθεται και έτερο πρόβλημα. Ενδεχομένως οι ξένοι αυτοί επισκέφτηκαν τον πλανήτη μας πριν εκατομμύρια χρόνια όταν υπήρχαν μόνο φυτά και απεφάνθησαν να ξαναστείλουν μια αποστολή σε κάμποσα εκατομμύρια χρόνια αργότερα οπότε ο άνθρωπος ή θα έχει καταφέρει να αυτοκαταστραφεί ή θα έχει εξελιχθεί σε κάτι άϋλο ας πούμε, μέσω κομπιούτερ.
Βλέπουμε καθαρά λοιπόν ότι το θέμα είναι περίπλοκο.
Σε κάθε περίπτωση, για να έχουμε μια επαφή του λεγόμενου τρίτου τύπου έστω και με ελάχιστες πιθανότητες, θα πρέπει να ικανοποιείται ένας απίστευτα μεγάλος αριθμός όρων. Ας τους δούμε:
1. Να υπάρχει κάπου σχετικά κοντά στην αστρονομική γειτονιά μας νοήμων ζωή. Μέχρι τώρα τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά.
2. Αν υπάρχει ζωή να έχει εξελιχτεί. Καθόλου σίγουρο.
3. Αν έχει εξελιχθεί να έχει αποκτήσει συνείδηση. Καθόλου σίγουρο.
4. Αν έχει συνείδηση να έχει θέληση να επικοινωνήσει. Καθόλου σίγουρο.
5. Η συνάντηση πρέπει να γίνει σε ένα σχετικά σύντομο χρόνο.
Καθόλου σίγουρο.
Το πιο ενδιαφέρον σε αυτή την ιστορία είναι ότι μέσα από την επιθυμία του ανθρώπου για ύπαρξη εξωγήινης ζωής. αντανακλάται το αίσθημα μοναξιάς του και η βαθειά προσδοκία ότι θα βρεθεί κάτι ανώτερο και πιο δυνατό για να τον σώσει.
“Cant help thinking that somewhere in the universe there must be something better than man. Has to be.”
Δεν μπορώ να σκεφτώ ότι δεν υπάρχει κάπου στο σύμπαν κάτι καλύτερο από τον άνθρωπο. Πρέπει να υπάρχει.
Colonel George Taylor, Planet of the Apes 1968
Ακόμη μερικές σκέψεις
Δεν έχουμε καταλήξει μέχρι σήμερα σε έναν ικανοποιητικό ορισμό της ζωής. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να εκλάβει κανείς τον ήλιο ως ζωή, με την έννοια ότι γεννήθηκε, εξελίσσεται, θα πεθάνει κτλ. Σε αυτή την περίπτωση βεβαίως το σύμπαν είναι γεμάτο από ζωή.
Γιατί θεωρούμε δεδομένη σε όλα τα σενάρια εισβολής εξωγήινων τη βία εκ μέρους τους; Κάλλιστα νομίζω θα μπορούσε να υποθέσει κάποιος ότι ένας προχωρημένος πολιτισμός θα είχε αποβάλλει τη βία ή πιθανά να μην την είχε ποτέ. Πώς εκφράζουν τη βία τα λουλούδια για παράδειγμα; (Εντάξει υπάρχουν και μερικά σπάνια σαρκοβόρα).
Στο κάτω-κάτω, γιατί ένας ζων οργανισμός να επιθυμεί να μεταναστεύσει ή να ταξιδέψει τόσο μακριά από τον τόπο του έστω και στην περίπτωση που κατέχει την τεχνολογία;
Οι καρχαρίες υπάρχουν εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Τα φυτά για πολύ περισσότερο.
Δεν είναι αστείο να αποφασίσουν κάποτε έστω και μετά από χιλιάδες χρόνια, είτε οι μεν, είτε τα δε, να αλλάξουν πλανήτη;
Η ιδέα ότι στεκόμαστε επάνω σε ένα βράχο μόνοι στο σύμπαν μας γεμίζει με μια εκκωφαντική αίσθηση μοναξιάς. Γι αυτό και η βαθειά πίστη της ύπαρξης εξωγήινων. Ενδόμυχα όλη η ανθρωπότητα διψάει για παρέα. Διψάει για σωτηρία.
Γιάννης Λαμπρινάκος
Δρ. Αγγλικής Λογοτεχνίας
