Το υδάτινο στοιχείο της Λακωνικής γης αποτέλεσε και αποτελεί έναν από τους κυριότερους παράγοντες επιβίωσης των κατοίκων της Λακωνίας. Ο Λακωνικός κόλπος, ο ποταμός Ευρώτας, ο ποταμός της Σκάλας το Βασιλοπόταμο και το βιβάρι της περιοχής Έλους, έδωσαν και δίνουν μέχρι σήμερα στο τραπέζι του Τρινασιώτη και και του Ελωσίτη με τα χέλια, τη Μενίδα, το λαβράκι και τον κέφαλο.
Η Μενίδα ή Μηνίδα όπως αποκαλείται στην περιοχή του Ευρώτα, ένα μικρό ασημί ψαράκι μήκους 15cm περίπου.
Αποτελούσε εξαιρετικό γαστριμαργικό έδεσμα σε μαζικές κοινωνικές δραστηριότητες αλλά και εξαιρετική λύση τροφής κατά τις δύσκολες περιόδους.
Η Μηνίδα – Μενίδα ονομάζονται από τους ντόπιους και τα τρία είδη ψαριών τα οποία φέρουν την επιστημονική ονομασία -α) Leukiscus Keadicus- β) Pseudophoxinus Laconicus- και γ) Tropidophoxinellus spartiaticus. Περιγράφηκαν για πρώτη φορά τα ψαράκια αυτά το 1920, το 1971 και συλλέχθηκαν από τον ποταμό Ευρώτα και Βασιλοπόταμο.
Πρόκειται για ενδημικό είδος του ποταμού Ευρώτα και των παραποτάμιων συστημάτων. Αποτελεί πιθανότατα ένα από τα αρχαιότερα είδη του γένους Leukiscus της Ευρώπης ίσως και της υφηλίου. Η αναπαραγωγική τους περίοδος προσδιορίζεται την άνοιξη.
Σήμερα ο πληθυσμός τους έχει μειωθεί σημαντικά.
Οι κάτοικοι των παραποτάμιων χωριών του Ευρώτα γνώριζαν πολύ καλά την αξία του ως τροφή, αλλά και ως εξαιρετικό έδεσμα στο ρεφενέ του καφενείου του χωριού.
Πολλές φορές ήταν η αιτία να καταλήγει η βραδιά,με συνοδεία καλού Φιλησιώτικου κρασιού σε ζαλισμένα ομαδικά άσματα, και οι δείκτες του ρολογιού του τοίχου να έχουν ανέβει στην υψηλότερη κορυφή και να παίρνουν σιγά-σιγά την κατηφόρα.
(Πηγή: Ένας Σπαρτιάτης επιβιώτης που αξίζει τη φροντίδας µας! Κων/νος Κουκάρας Βιολόγος (MSc – PhD)
ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
