Παρακολούθησα πρόσφατα, όπως και πολλοί άλλοι Έλληνες πολίτες στο κανάλι της Βουλής την συνεδρίαση της εθνικής αντιπροσωπίας για την ψήφιση του δεύτερου πακέτου μέτρων του τρίτου κατά σειρά μνημονίου το οποίο εγκρίθηκε με ισχνή, είναι αλήθεια, πλειοψηφία.
Αυτό που με εξέπληξε και αποφάσισα να το επικοινωνήσω μαζί σας με λέξεις, ήταν ο ανεύθυνος και υποκριτικός τρόπος που αντιμετωπίστηκε στο σύνολο του το νομοσχέδιο κατά την διάρκεια των τοποθετήσεων τους, βασικά από τους βουλευτές της αντιπολίτευσης. Όλοι τους, μα όλοι τους, με άκρατη ρητορική και ακαταμάχητο στόμφο μας θύμιζαν πόσο πολύ ενδιαφέρονται για μας, κατηγορώντας και λοιδορώντας με αστείους λαϊκισμούς την κυβέρνηση και τα μέτρα συλλήβδην που αυτή, καλώς ή κακώς, εισήγαγε.
Παρέλειπαν όμως, ή έκαναν πως ξεχνούσαν, οι κύριοι αυτοί (το κύριοι είναι σχετικό) ότι η Ελλάδα είναι εδώ και επτά χρόνια μια χρεωκοπημένη οικονομικά και κοινωνικά χώρα που επαιτεί την αλληλεγγύη των φίλων της και την κατανόηση των δανειστών της οι οποίοι της επιβάλλουν, προκειμένου να σταθεί στα πόδια της, μεταρρυθμίσεις και σκληρά αντιλαϊκά μνημόνια.
Παρέλειπαν όμως, ή έκαναν πως ξεχνούσαν, οι κύριοι αυτοί στη Βουλή, πως για την κατάντια αυτή της Ελλάδας και την δική μας ως πολίτες, υπεύθυνοι είναι οι αυτοί ακριβώς οι ίδιοι που κυβερνούσαν τα τελευταία χρόνια, με ασύδοτο και ανεύθυνο τρόπο. Αντί λοιπόν να ντρέπονται κρυπτόμενοι, εμφανίζονται λαλίστατοι και αμετανόητοι, υπενθυμίζοντας πάντα σε μας πόσο πολύ ενδιαφέρονται για μας και τα συμφέροντά μας. Ντροπή.
Λυπούμε για αυτή τη στάση μέσα στην Βουλή και για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν κάποιοι την κρίση και όλους εμάς που την βιώνουμε στο πετσί μας. Θα περίμενα περισσότερη σοβαρότητα και ευθύνη. Τουλάχιστον θα περίμενα να μην με δουλεύουν αλλά να σκύβουν με περισσότερη προσοχή και σέβας στα θέματα για τα οποία τους στείλαμε εκεί και τα οποία έχουν ορκιστεί να τα υπηρετούν και να τα επιλύουν. Θέματα τα οποία τελικά έχουν εξελιχθεί με ευθύνη δική τους, πολύ άσχημα.
ΧΡΟΝΗΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ
